Monday, April 30, 2012

Thai fisherman faces a sea of problems


By N Anand
Source:http://www.thehindu.com/news/states/tamil-nadu/article3367911.ece

A documentary portraying the travails of a Thailand fisherman, who has been living in the Kochi Police Harbour Station for the last 17 months without valid papers, will be screened at Alliance Francaise on May 5.


The 15-minute documentary, titled ‘Man without a Nation', has been produced jointly by Sailors' helpline co-ordinator V. Manoj Joy and International Transport Workers Federation Inspector K. Sreekumar.


Aung Soe, the fisherman from Thailand, is the hero of the movie and narrates his woes in his own voice. Apinya Tajit, a seafarers' welfare worker from Bangkok, has done some translation work. The film has been directed by Prasanth Kanathur.


Trouble started for the Myanmar-born Soe, when the fishing vessel Prantalay 12, in which he was travelling to Dijbouti, was captured by Somali pirates on April 18, 2010 along with 76 other fishermen. For several months, Prantalay 12 was used as a mother ship to capture other vessels passing through the Indian waters.


When the INS Krishna was patrolling Indian waters, Mr. Soe jumped into the sea and sought help. Mr. Soe knew only Thai language and a few words in English. The Indian Navy was unable to establish his nationality/identity and handed him over to the Kochi Harbour police.


Talking to The Hindu, Mr. Joy said: “Thailand authorities are not willing to take him back as he does not hail from that country. Myanmar also disowned him for want of identity. Mr. Soe should be lucky to be in India as the Kerala Police is taking very good care of him and treating him like their younger brother.


“We want some solution to emerge. The refugee commissioner for the UN, the International Labour Organisation, the International Maritime Organisation and other international organisations and migrant workers forums should seriously devise policies to end this untold human misery of sailors.”


Mr. Soe does not talk much and hasn't learnt Malayalam. His only wish is to get back to Thailand to see his friends who might lend him a helping hand to start life afresh.

கிளஸ்ரர் குண்டு ஆதாரம்! இலங்கை அரசுக்கு புதிய தலைவலி!




விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போர் முடிவுக்கு வந்து மூன்றாண்டுகள் நிறைவடையப் போகின்ற நிலையில், போர்க்குற்ற விசாரணைகள் பற்றிய சர்ச்சை தீர்வதற்கு முன்னர், அரசாங்கத்துக்கு இன்னொரு பிரச்சினை முளைத்திருக்கிறது.
விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போரின் போது அரசபடைகளால் கிளஸ்டர் குண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளதாக ஐ.நா.வின் வெடிபொருள் நிபுணர் ஒருவர் வெளியிட்டுள்ள தகவலே இந்தப் பிரச்சினைக்கான மூலகாரணம்.
புதுக்குடியிருப்பில் அண்மையில் இடம்பெற்ற ஒரு வெடிவிபத்தில் சிறுவன் ஒருவன் கொல்லப்பட்ட சம்பவத்தை அடுத்தே இந்த விவகாரம் வெளிச்சத்துக்கு வந்துள்ளது.
உலோகங்களாக விற்பதற்காக, வன்னியில் சிதறிக் கிடந்த குண்டுகளின் பாகங்களை சேகரித்து வைக்கப்பட்டிருந்த வீட்டில்தான், அந்த வெடிவிபத்து ஏற்பட்டது.
கிளஸ்டர் குண்டின் ஒரு பகுதியான சிறிய குண்டு ஒன்று வெடித்தே, சிறுவன் மரணமானதாக, ஐ.நா கண்ணிவெடி அகற்றும் திட்டத்தின் தொழில்நுட்ப ஆலோசகரான அலன் போஸ்டன் தெரிவித்துள்ளார்.
இதன் பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட விசாரணைகளில்தான், முதல்முறையாக கிளஸ்டர் குண்டு பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளதாக அவர் கூறியுள்ளார்.
இந்தச் செய்தி உலகெங்கும் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
கிளஸ்டர் குண்டுகள் உலகின் மிகமோசமாக ஆயுதங்களாக கருதப்படுபவை.
ஒரு குண்டை விமானத்தில் இருந்து வீசும் போது, அது கீழே விழுந்து, அதிலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான சிறிய குண்டுகள் பிரிந்து, வெடித்துச் சிதறி பரவலான சேதங்களை ஏற்படுத்தும்.
பேரழிவு ஆயுதங்களில் ஒன்றாக கருதப்படும் இந்தக் கிளஸ்டர் குண்டுகள் உள்நாட்டுப் போர்களில் பயன்படுத்தப்படுவதை சர்வதேச போர்ச்சட்டங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.
உள்நாட்டுப் போர்களில் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது என்று கூறப்படும் விமானக் குண்டுகளும், ஆட்டிலறிகளும் இலங்கைப் போரில் மிகச் சாதாரணமாகவே பயன்படுத்தப்பட்டன.
இந்தநிலையில்தான் கிளஸ்டர் குண்டு பற்றிய ஆதாரங்கள் வெளியாகியுள்ளன.
பேரழிவு ஆயுதமாக கருதப்படுவதால், கிளஸ்டர் குண்டுகளை உலகில் இருந்தே நாடுகளுக்கிடையிலான போர்களின் போதும் பயன்படுத்துவதைத் தடைசெய்யும் சர்வதேச உடன்பாடு ஒன்று 2010ம் ஆண்டு செய்து கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
உலகில் உள்ள 60 நாடுகள் இதில் ஒப்பமிட்டுள்ளன.
இலங்கையில் போர் முடிவுக்கு வந்த பின்னர்தான், கிளஸ்டர் குண்டுகளைத் தடை செய்யும் உடன்பாடு கையெழுத்திடப்பட்ட போதும், இலங்கை அதில் கையெழுத்திடவில்லை.
கிளஸ்டர் குண்டுகளைத் தாம் பயன்படுத்தவில்லை என்று கூறும் அரசாங்கம், இந்த உடன்பாட்டில் கையெழுத்திட மறுப்பது சந்தேகத்துக்குரியதே.
பொதுமக்களுக்குப் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடிய கிளஸ்டர் குண்டுகள் உள்நாட்டுப் போர்களில் பயன்படுத்தப்படுவதை கிட்டத்தட்ட ஒரு போர்க்குற்றமாகவே சர்வதேச சமூகம் கருதுகிறது.
அதுவும், இலட்சக்கணக்கான மக்கள் குவிந்திருந்த குறுகலான போர் தவிர்ப்பு வலயப்பகுதி ஒன்றின் மீது இத்தகைய குண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது சாதாரண விடயமாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது.
புதுக்குடியிருப்பில் தான் இந்த கிளஸ்டர் குண்டு பாகங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளதாக ஐ.நா நிபுணர் கூறியுள்ளார்.
2009ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம், ஐ.நா முதல் முறையாக கிளஸ்டர் குண்டு பற்றிய குற்றச்சாட்டை சுமத்தியிருந்தது.
ஆட்டிலறி ஷெல்களின் மூலம் கிளஸ்டர் குண்டுகள் ஏவப்படுவதாக அப்போது சந்தேகம் எழுப்பப்பட்டது.
அதற்குக் காரணம், ஆட்டிலறி ஷெல்கள் வீசப்பட்ட சற்று நேரத்தில் அடுத்தடுத்து சிறிய வெடிப்புகள் பல நிகழ்ந்ததுதான்.
அரசாங்கம் அப்போது அதை நிராகரித்தது விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான இறுதிப் போரில் புதுக்குடியிருப்புச் சமர் மிகவும் உக்கிரமானது.
சிறியதொரு நகரான புதுக்குடியிருப்பைக் கைப்பற்றுவதற்கான சமர் பல வாரங்களாக நீடித்தது.
புதுக்குடியிருப்பையே தமது இறுதித் தளமாகக் கொண்டிருந்த விடுதலைப் புலிகளுக்கு, அது வாழ்வா சாவா என்ற போராட்டமாகவே இருந்தது.
இதனால் எல்லா வளங்களையும் ஒன்று திரட்டி அவர்கள் கடுமையாகப் போரிட்டனர்.
இதனால், புலிகளைப் பின்தள்ளுவதற்கு அரசபடைகள் கடுமையாகப் போரிடவும் விலை கொடுக்கவும் வேண்டியிருந்தது.
எனவே, அந்தப் பகுதியில் கிளஸ்டர் குண்டுகளுக்கான ஆதாரங்கள் சிக்கியிருப்பதில் ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை.
2009 ஏப்ரல் முதல் வாரத்தில் புதுக்குடியிருப்பை அடுத்து ஆனந்தபுரம் பகுதியில் நிகழ்ந்த சமர் தான், விடுதலைப் புலிகளின் மிகப்பெரிய வரலாற்றுத் தோல்விக்குக் காரணமாகியது.
அதுவே அவர்கள் சந்தித்த மிகப்பெரிய இறுதிப் போராகவும் அமைந்தது.
இந்தப் போரில் விடுதலைப் புலிகளின் முக்கியமான தளபதிகள் உள்ளிட்ட 600 வரையான போராளிகள் கொல்லப்பட்டனர்.
அந்தச் சமரின் போது, அரசபடைகளின் முற்றுகையில் சிக்கியிருந்த புலிகளை அழிக்க, கிளஸ்டர் குண்டுகள், எரிகுண்டுகள் போன்ற தடை செய்யப்பட்ட ஆயுதங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதாக ஏற்கெனவே தகவல்கள் வெளியாகின.
இந்தச் சமரின் பின்னர் அரசபடைகளால் மீட்கப்பட்டு காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்த விடுதலைப் புலிகளின் உடல்கள் மோசமாக சிதைந்து காணப்பட்டதும், எரிந்து போயிருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.
எனினும், இது பொதுமக்களைச் சார்ந்த ஒரு சம்பவமாக இல்லாததால், இதுபற்றி எந்தவொரு குழுவும் கவனத்தில் எடுத்து விசாரணை மேற்கொள்ளவில்லை.
இந்தநிலையில், புதுக்குடியிருப்பில் கண்டறியப்பட்டுள்ள கிளஸ்டர் குண்டு பற்றிய ஆதாரம், சர்ச்சையாக உருவெடுக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
போன்போது கிளஸ்டர் குண்டு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக ஏற்கெனவே ஐ.நா நிபுணர் குழுவின் அறிக்கையிலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருந்தது.
ஆனால், கிளஸ்டர் குண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டதா என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை என்றும், அதுபற்றி விசாரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் ஐ.நா நிபுணர்குழு கூறியிருந்தது.
அதேவேளை, நல்லிணக்க ஆணைக் குழுவின் முன்னால் சாட்சியமளித்தவர்களும் கிளஸ்டர் குண்டுகள் வீசப்பட்டதாக கூறியிருந்தனர்.
பலரின் காயங்களில் அதற்கான தடயங்கள் இருந்தன.
விமானத்தில் இருந்தும், ஆட்டிலறிகளின் மூலம் வீசப்பட்ட குண்டுகள் அடுத்தடுத்து பல சிறிய குண்டுகளாக வெடித்ததாகவும், தாமதித்து வெடித்ததாகவும் பலர் சாட்சியமளித்திருந்தனர்.
ஆனாலும் இலங்கை அரசாங்கம் அதனை மறுத்து வந்துள்ளது.
இந்தநிலையில் தான் புதிய ஆதாரங்களை ஐ.நா நிபுணர் கூறியுள்ளார்.
இது இலங்கைக்கு கடும் நெருக்கடி ஒன்றை உருவாக்கக் கூடும்.
ஏனென்றால், அரசாங்கமே போர் தவிர்ப்பு வலயமாக அறிவித்த பகுதிகளில், இலட்சக் கணக்கான மக்கள் குவிந்திருந்த பகுதிகளில் கிளஸ்டர் குண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டதை சர்வதேச சமூகம் நியாயமானதென்று ஏற்றுக் கொள்ள வாய்ப்பில்லை.
எனவே சர்வதேச விசாரணை வலியுறுத்தும் அழுத்தங்கள் மேலும் அதிகரிக்கலாம்.
ஏற்கெனவே, பல்வேறு நெருக்கடிகள், அழுத்தங்களில் சிக்கிப் போயுள்ள அரசாங்கத்துக்கு புதியதொரு சிக்கலாக கிளஸ்டர் குண்டும் உருவெடுக்கப் போகிறது.
தாம் கிளஸ்டர் குண்டுகளைப் பாவிக்கவில்லை என்று கூறும் அரசபடைகள், புலிகள் அதனைப் பாவித்தற்கான ஆதாரம் இல்லை என்கிறது.
அப்படியானால் போர் நடந்த பிரதேசத்தில் இவை எப்படி வந்தன என்ற கேள்விக்கு அரசாங்கம் நிச்சயம் பதிலளித்தேயாக வேண்டியிருக்கும்.
வன்னியில் போர் இடம்பெற்ற பகுதிகளுக்கு, பொதுமக்களையோ சர்வதேச அமைப்புகளையோ அரசாங்கம் உடனடியாக அனுமதிக்கவில்லை.
சர்வதேச சட்டங்களுக்கு முரணான சம்பவங்களின் ஆதாரங்களை வெளிப்படுத்தும் தடயங்கள் அகற்றப்பட்ட பின்னர் தான், அங்கு வெளியார் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.ஆனாலும் அதையும் மீறி ஒரு சான்று ஐ.நாவிடம் சிக்கியுள்ளது.
கிளஸ்டர் குண்டுகள் வன்னியில் வீசப்பட்டதற்கு ஏற்கனவே ஆதாரங்கள் பல வெளியாகின.
விமானத்தில் இருந்து வீசப்பட்டு வெடிக்காத கிளஸ்டர் குண்டின் நிழற்படங்களும் வெளியிடப்பட்டன.
ரஷ்யத் தயாரிப்பான அந்தக் குண்டின் எழுதப்பட்டிருந்த ரஷ்யமொழி எழுத்துகள் பெயின்ற் பூசப்பட்டு அழிக்கப்பட்டிருந்தன.
அப்போது சர்வதேச சமூகம் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை.
ஐ.நாவின் கையில் இப்போது ஆதாரமாகச் சிக்கியுள்ள நிலையில், கிளஸ்டர் குண்டு விவகாரத்தை சர்வதேசம் இனிமேல் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது.
போர்க்குற்ற விசாரணைகள் விடயத்தில் சர்வதேச சமூகத்தை எவ்வாறு திருப்திப்படுத்துவது என்று தெரியாமல் திணறிக் கொண்டிருக்கும் அரசுக்கு கிளஸ்டர் விவகாரம் பெருந்தலைவலியாகவே அமையப் போகிறது.
சுபத்ரா

Friday, April 27, 2012

Mullaperiyar dam structurally & hydrologically safe: panel

Source:http://www.thehindu.com/news/national/article3353151.ece
By J. Venkatesan

A view of the 116-year-old Mullaperiyar dam in Idukki district. Photo: H.Vibhu
Setting at rest the controversy over the safety of the 116-year-old Mullaperiyar dam, the Empowered Committee, headed by the former Chief Justice of India A.S. Anand, has said it is “structurally and hydrologically safe, and Tamil Nadu can raise the water level from 136 to 142 feet after carrying out certain repairs.”
In its report submitted to the Supreme Court on Wednesday, the committee is understood to have said: “The dam is seismically safe.” Last year's earth tremors in that region “did not have any impact on the Mullaperiyar dam and the Idukki reservoir and there was no danger to the safety of the two dams.”
The committee's conclusion is expected to bring relief to both Kerala and Tamil Nadu after apprehensions were raised on the Mullaperiyar dam's safety following mild tremors in that region. The committee gave its findings on the basis of the reports, studies and investigations conducted by various agencies constituted to go into the safety aspects. The committee was set up in February 2010 during the course of arguments on Tamil Nadu's suit questioning the law enacted by Kerala to restrict the water level in the dam to 136 ft.
On Kerala's demand for construction of a new dam, the Empowered Committee said that in view of the age of the existing reservoir, building a new one could be considered as an alternative proposal. If a new dam was constructed, the maximum water level (MWL) should be fixed at 155 ft and a fresh agreement signed between the two States on water sharing and maintenance.
Dissenting note
While Justice K.T. Thomas, retired Supreme Court judge representing Kerala on the committee, gave a dissenting note and said water level in the existing dam should not be raised above 136 feet, Justice A.R. Lakshmanan, retired Supreme Court judge representing Tamil Nadu, opposed the proposal for a new dam saying it was not necessary.
The committee framed five main issues: “Which strengthening measures as suggested by the CWC [Central Water Commission] have already been carried out by Tamil Nadu for the dam, each of the two: the main and baby dam components, to ensure its safety and stability based on the investigations so far carried out? Which remaining measures from amongst those suggested by the CWC are yet to be carried out by Tamil Nadu for the safety and stability of the dam and when will they be undertaken and completed? Should the reservoir level be raised from 136 ft.? If yes, what further measures for strengthening the existing dam do the two parties envisage to allow the raising of reservoir level to 142 ft. and beyond?”
Kerala proposed additional issues: “What are the needs of Tamil Nadu in the waters in the existing Mullaperiyar dam? Does Tamil Nadu suffer any injury, if the storage is not raised beyond 136 ft? Does the MWL go beyond 155 ft. submerging the lands which are not part of the Lease Deed of 1886? If so, to what extent? Will increase of storage beyond 136 ft. prejudicially affect the environment, ecology and biodiversity? Will the downstream Idukki dam collapse if the Mullaperiyar dam breaks? What will be the consequent loss of lives and property to both States?; What benefits would accrue to both States from the diversion of Periyar waters, under the alleged Lease Deed of 1886 and the supplemental agreements of 1970? Is Periyar an inter-State river?”
The Empowered Committee, which includes the former Secretary to the Ministry of Water Resources, C.D. Thatte, and the retired CWC Chief Engineer, D.K. Mehta, has answered all the issues in its 250-page report.
The case comes up for further hearing before a five-judge Constitution Bench on May 4.

ஒப்பற்ற தலைவர் தந்தை செல்வா..!


 Source: http://www.eelamview.com/2012/04/26/god-father-selva/
தமிழின விடுதலைக்கான போராட்டத்தை ஆரம்பித்து வைத்த ஒப்பற்ற மாமேதை தந்தை செல்வா அவர்களின் நினைவுநாள் இன்றாகும்.தொல்புரத்தைச் சேர்ந்த சாமுவேல் ஜேம்ஸ் வேலுப்பிள்ளைக்கும் அன்னம்மா கணபதிப்பிள்ளைக்கும் மூத்த மகனாக எமது செல்வநாயகம் மலேசியாவின் மிகவும் தூய்மையான நகரமான இல்போ நகரில் 1898ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 31ஆம் திகதி பிறந்தார். அவருக்குப் பின் வேலுப்பிள்ளை தம்பதியருக்கு இரண்டு புத்திரர்களும் ஒரு மகளும் பிறந்தார்கள். வேலுப்பிள்ளை தம்பதியினர் தமது மழலைச் செல்வங்கள் கல்வி கற்று மேன் மக்களாக விளங்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்டார்கள். அக்காலகட்டத்தில் பாடசாலைகள் குறைவு. இருந்த சில நல்ல பாடசாலைகளும் அரச குடும்பத்தினரையும் பெரிய பணக்காரக் குழந்தைகளையுமே அனுமதித்தன. எனவே, வேலுப்பிள்ளை தம்பதியினர் தமது மழலைச் செல்வங்களை கல்வி கற்பதற்காக மலேசியாவிலிருந்து யாழ்ப்பாணத்திற்கு அனுப்பினார்கள். அப்பொழுது எமது கதாநாயகன் செல்வநாயகத்திற்கு வயது நான்கு. தனது இரண்டு சகோதரர்களுடனும் ஒரு சகோதரியுடனும் மலேசியாவிலிருந்து கொழும்புக்கு கப்பலில் வந்திறங்கினான் பாலகன் செல்வநாயகம். அப்போது கொழும்பிலிருந்து காங்கேசன்துறைக்கு புகையிரத சேவை ஆரம்பிக்கப்படாமையினால் மீண்டும் கப்பலிலேயே காங்கேசன்துறைக்கு வந்து தமது சொந்த ஊரான தெல் லிப்பழைக்கு வந்தார். அங்கு அமெரிக்க மிஷன் பாடசாலையில் 5 ஆம் வகுப்பு வரை கல்வி பயின்றார். இந்த அமெரிக்க மிஷன் பாடசாலை தான் பின்பு யூனியன் கல்லூரியாகத் தரமுயர்த்தப்பட் டது கவனத்திற்குரியதாகும். சிறு வயதிலே செல்வநாயகம் பெண் வேடம் பூண்டு நாடகங்களில் நடித்தாராம்.
ஐந்தாம் வகுப்பிற்குப் பின்னர் செல்வநாயகம் யாழ்ப்பாணம் சென்று சென்.ஜோன்ஸ் கல்லூரியில் சேர்ந்து சீனியர் கேம்பிரிட்ஜ் பரீட்சைக்குப் படிக்கத் தொடங்கினார். பின்னர் மாமனார் எஸ்.கே. பொன்னுசாமியின் உதவியுடன் கொழும்பு சென். தோமஸ் கல்லூரியில் சேர்ந்து தமது கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.
சென். தோமஸ் கல்லூரியில் ஏறத்தாழ ஒன்றரை வருட காலம் கல்வி கற்று இன்டர்சயன்ஸ் பரீட்சையில் தேறிய செல்வநாயகம் தனது தம்பிமாரைப் படிப்பிப்பதற்காக 1917ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணக் கல்லூரியில் ஆசிரியராகச் சேர்ந்தார்.
ஆசிரியராக இருந்துகொண்டே இலண்டன் பல்கலைக்கழக பி.எஸ்.ஸி. விஞ்ஞானப் பட்டப் பரீட்சைக்கு வெளிவாரி மாண வனாகத் தோற்றி அடுத்த ஆண்டே அதாவது, 1918இல் சித்தி எய்தினார்.
இத்தருணத்தில் மலேசியாவிலிருந்த அவரது தந்தையார் சுகவீனமுற்றிருந்தமையால் அவரைப் பார்க்க மலேசியா சென்று சுமார் ஒரு மாதம் வரை தங்கியிருந்து மீண்டும் திரும்பினார். ஆனால், என்ன பரிதாபம்! செல்வநாயகம் இலங்கை திரும்பி வந்த ஓரிரு வாரங்களிலேயே அன்னாரது தந்தையார் மலேசியாவில் காலமானார்.
அதனால் குடும்பப் பொறுப்பு அனைத்தும் இளைஞரான செல்வநாயகத்தின் மேல் சுமத்தப்பட்டது. தமது பிற்காலத்தில் இலங்கைத் தமிழினத்தின் பொறுப்பெல்லாவற்றையும் சிரமேற் கொண்ட தமிழ்த் தந்தைக்கு தந்தையில்லாத குடும்பத்தின் பொறுப்பைச் சுமப்பதா பெரிய காயம்! இரண்டு தம்பிமாரையும், அருமைத் தங்கையையும் அரவணைத்துக் கொண்டு கொழும்பு சென்ற்.தோமஸ் கல்லூரியில் தமது ஆசிரியப் பணியைத் தொடர்ந்தார்.
எனினும், அன்னாருக்கு சோதனை தொடர்ந்தது. யாழ்ப்பாணத்தில் அவரது இளைய சகோதரருக்கு கடும் சுகவீனம்.
அவரைப் பார்ப்பதற்கு தெல்லிப்பழை செல்ல லீவு கேட்டார், லீவு மறுக்கப்பட்டது. ஆசிரியர் பதவியை இராஜினாமா செய்துவிட்டு தெல்லிப்பழைக்குச் சென்றார்.
தம்பியை நன்கு பராமரித்தும் என் செய்வது? பலனில்லாமல் போய்விட்டது. அருமைத்தம்பி இராஜசுந்தரம் தமது பதினைந் தாவது வயதில் காலமானார்.
தம்பியின் இறுதிச் சடங்கு முடிந்து மீண்டும் கொழும்பு வந்த செல்வநாயகம், வெஸ்லி கல்லூரியில் ஆசிரியரானார். எஸ்.ஜே.வி. ஆசிரியனாக இருந்த காலத்தில் ~நல்லாசிரியன்| என்ற பெயரை பெற்றோர், ஆசிரியர், மாணவர்களிடம் பெற்றார். பிற்காலத்தில் நல்ல, நேர்மையான சட்டத்தரணி என்று பெயரும் புகழும் பெற்றாரோ, அரசியலில் நுழைந்த பின்னர் எவ்வாறு உலக மக்கள் அனைவராலும் தமிழ் பேசும் மக்களின் தன்னிகரில்லாத் தலைவன் என்றும், நேர்மையான அரசியல்வாதி என்றும் பெயரும் புகழும் பெற்றாரோ அதே போல அவர் நல்லாசிரியன் என்று பெயரும் புகழும் பெற்றதில் எவ்வித ஆச்சரியமும் இருக்க முடியாது என்பது திண்ணம்.
அந்தக் காலத்தில் செல்வா ஆசிரியராக உலா வந்தபோது அன்னாரது நடை, உடை, பாவனையைப் பின்பற்றிய மாணவர்கள் பலர். அதிகம் ஏன்? அவரது நடு உச்சி தலைவாரும் பழக்கத்தைக் கூட வெஸ்லிக் கல்லூரி மாணவர்கள் கொண்டிருந்தார்கள் என்றால் பாருங்களேன்.
1918ஆம் ஆண்டு விஞ்ஞானப் பட்டதாரியான செல்வநாயகம் ஆசிரியராக இருந்த போதே சட்டக்கல்லூரியில் சேர்ந்து 1924ஆம் ஆண்டு சித்தியெய்தி சிவில் சட்டத்துறையைத் தேர்ந்தெடுத்து சட்ட வல்லுநரானார். அத்தொழிலில் தனது முழுக் கவ னத்தையும் செலுத்தினார். அப்போதெல்லாம் தமது வாழ்நாள் இலட்சியம் சுப்பிரிம் கோர்ட்டுக்கு நீதியரசராவதே என்று கூறுவது உண்டு.
எஸ்.ஜே.வி. புகழ்பெற்ற சட்டத்தரணியாக இருந்த காலத்தில் அன்னாரது ஜூனியராக இருந்து பிற்காலத்தில் பிரபல சட்டத் தரணிகளாகிய சிலரை இங்கு பார்ப்பது சாலச் சிறந்ததாகும்.
பிரதம நீதியரசர் பதவி வகித்த நெவில் சமரகோன், எஸ். சர்வானந்தா, இன்றைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் தந்தை எட்மண்ட் விக்ரமசிங்க, வி. நவரட்ணராஜா, சி.இரங்கநாதன் என்போர்.
இவ்வாறு புகழ்பூத்த சட்டத்தரணியாக இருந்த செல்வா அரசியலில் நுழைந்தது அவரது போதாத காலமாக இருக்கலாம். ஆனால், அந்த நிகழ்ச்சி ஈழத்து தமிழினத்தின் தவப்பேறாகும்!
1944ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 27ஆம் திகதி கொழும்பு சைவமங்கையர் கழக மண்டபத்தில் ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் அவர்களின் தலைமையில் நடைபெற்ற அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் அங்குரார்ப்பணக் கூட்டத்தில் செல்வா கலந்து கொண்டார். தொடர்ந்து சோல்பரி கமிஷன் முன் ஜி.ஜி. சாட்சியமளித்த போது செல்வா அவர்கள் அருகிலிருந்து தம்மாலியன்ற பங்களிப்பை வழங்கினார்.
1947இல் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் எஸ்.ஜே.வி.யின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. தமிழ்க் காங்கிரஸ் யாழ். குடாநாட்டில் ஏழு வேட்பாளர்களும் கிழக்கு மாகாணத்தில் இரண்டு வேட்பாளர்களுமாக மொத்தம் ஒன்பது வேட்பாளர்களை நிறுத் தியது. தேர்தல் பிரசாரக் கூட்டங்களில் ஜி.ஜி.க்கு அடுத்தபடியாக எஸ்.ஜே.வி தான் பிரதம பேச்சாளர். தமக்கே உரித்தான மெல் லிய உடல்வாகுடன் மென்மையாக ஆறுதலாக ஆனால், உறுதியாக நிறுத்தி, நிறுத்தி அவர் பேசிய உரைகள் அனைவரையும் பெரிதும் கவர்ந்தன.
அந்தத் தேர்தலில் எஸ்.ஜே.வி. காங்கேசன்துறையில் போட்டி போட்டு வெற்றி பெற்றார். யாழ். குடாநாட்டில் ஆறு தொகு திகளில் தமிழ் காங்கிரஸ் பெரு வெற்றியீட்டியது. எஸ்.ஜே.வி.யின் ஜூனியராகக் கடமையாற்றிய கோப்பாய்க் கோமான் கு. வன்னியசிங்கம் கோப்பாய்த் தொகுதியில் பெரு வெற்றியீட்டினார்.
1948ஆம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் 20ஆம் திகதி இலங்கைத் தமிழருக்கு ஒரு கரிநாள். அன்றுதான் இலங்கைப் பிரஜா உரிமைச் சட்டம் பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அந்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து தமிழ்க் காங்கிரஸ், இலங்கை, இந்தியக் காங்கிரஸ், லங்கா சமசமாஜக் கட்சி, பொல்சுவிக் வெனிஸ்ட்ரீட்சி சில சுயேச்;சை உறுப்பினர்களும் வாக்களித்தனர். எனினும், சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. தொடர்ந்து யூ.என்.பி. டி.எஸ்.சேன நாயக்கா அரசு தமிழரைப் பலவீனப்படுத்தும் முயற்சியிலீடுபட்டது. அதன் முதற்படியாக தமிழ்ப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு மந்திரிப் பதவிகள் வழங்கப்பட்டன.
ஜி.ஜி.க்கு கைத்தொழில் அபிவிருத்தி, கடற்றொழில் அமைச்சு வழங்கப்பட்டது. ஜி.ஜி.யுடன் கே. கனகரத்தினம் (உதவி மந்திரிப் பதவி), சி.இராமலிங்கம், வி.குமாரசாமி போன்றோர் அரசுடன் இணைந்தனர். செல்வநாயகம், வன்னியசிங்கம், சிவபாலன் ஆகியோர் அரசுடன் இணைய மறுத்துவிட்டனர்.
1948ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஜி.ஜி. அமைச்சராகி அரசுடன் இணைந்தார். அன்றிலிருந்து தமிழ்க் காங்கிரஸ் ஜி.ஜி. குழு, செல்வநாயகம் குழு என இரண்டாகப் பிரிந்து வௌ;வேறாகக் கூட்டங்களும் நடத்தத் தொடங்கினர். அக்காலகட்டத்தில் செனட்டராக இருந்த இ.எம்.வி. நாகநாதன், செல்வநாயகம் குழுவில் இணைந்து கொண்டார்.
தொடர்ந்து தமிழரசுக் கட்சி ஸ்தாபிக்கப்பட்டதும் தன்னிகரில்லாத் தலைவராக தந்தை எஸ்.ஜே.வி. விளங்கியதும், பின்னர் நடந்த அனைத்துத் தேர்தல்களிலும் அன்னார் வெற்றி பெற்றதும் அனைவரும் அறிந்ததே.
பெரியவர் செல்வநாயகம் தமிழர் விடுதலைக்காக, தமிழ் மக்கள் அமைதியாக தமது தாயகத்தில் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்திற்காக இறுதி வரை ஒரு சத்தியாக்கிரகியாக, ஊழலற்ற வாழ்க்கையைக் கடைப்பிடித்தார். அமரர் செல்வநாயகத்தின் தீர்க்கதரிசனமான பண்டா-செல்வா ஒப்பந்தத்தையோ அல்லது பண்டா-டட்லி ஒப்பந்தத்தையோ மாறி, மாறி ஆட்சிக்கு வந்த அரசுகள் நிறைவேற்றி இருந்தால் எத்தனை பொருள் இழப்புகள், உயிர்ச் சேதங்கள், அனர்த்தங்களை இந்த நாடு தவிர்த்திருக்கும்.
அன்னார் தாம் காலமாகும் முன் தமது 79ஆவது வயதில் ‘கடவுள்தான் இனி தமிழ் பேசும் மக்களைக் காப்பாற்ற வேண் டும்”என்றார்.
தந்தையின் கூற்று எத்தனை தீர்க்கதரிசனமான கூற்று! அக்கூற்று நிதர்சனமான கூற்றாக இன்று மாறியிருப்பது தமிழ் பேசும் மக்களின் துரதிர்ஷ்டமே!
இணுவையூர் ஆ. இரகுபதிபாலஸ்ரீதரன்

Saturday, April 21, 2012

Odisha: PPT Chairman’s sudden VRS stunned employee, officers of Paradip port




Report by Amarnath Parida; Paradip: Mr. G.Jagannath Rao who took over charge as chairman of Paradip Port Trust on 8th January ‘2011 has availed voluntary retirement from his service on Friday.
Mr. Rao’s voluntary retirement has stunned among the employees, officers, trade union leaders and others of Paradip port because he was praised by all groups of people for outstanding performance in port sector and took major steps for the development of Paradip port.

Taking to media persons, Mr. Rao said ‘he decided to avail VRS on my personal reason and I had sent my request letter to Union Ministry for Shipping for approval of VRS so that his VRS has been approved by the ministry on today’ he added.
After availing VRS, Mr Rao has been handed over the charge to deputy chairman of PPT Mr Ananth Kumar Bose to act as chairman of PPT.
Rao joined Paradip Port Trust in 1981 and became material manager from 1986 to 96. Later he was deputy chairman of the Chennai Port Trust and then chairman of the Tuticorin Port Trust and Chairman-cum-Managing Director of Sethusamudram.
Reliable sources said that Adanni group has selected Mr. Rao as chief executive officer of its port in Gujarat so he has been availed VRS to join as CEO of Adaani private port.
During his period as chairman of PPT, Mr Rao planned to set up a satellite port at Bahuda Mohana near Berhampur in Ganjam district so he requested the state government to provide 2500 acres of land for said port. He had also negotiated with district administration to solve 47 years land dispute between state government and PPT and also celebrated the golden jubilee celebration at Paradip recently.
Besides this, he had ambitious expansion plans to augment the capacity to 250 mt with 28 berths by 2020. The estimated investment could be around Rs 10,000 crore or so.
Trade union leader and newly elected trustee PPT Mr. Sudhakar Mantry has expressed ‘Mr Rao’ took major steps for the development of Paradip port during his period so his sudden VRS has stunned us and would affect the progress of the port’ -he added.
The officers, employees and trade union leaders have also been harassed after hearing Rao’s sudden VRS while others have expressed that Rao may quit his job as he was facing CBI probe during the deputy chairman of the Chennai Port Trust .


Read Background story about G J Rao at another post: CBI hands tied on tainted ex-Port chief, deputy chief (http://andamansaravanan.blogspot.in/2011/02/chennai-cbi-hands-tied-on-tainted-ex.html)

Wednesday, April 18, 2012

Steds beacon of hope: A success story about slum football from North Chennai


When Slum Children Sports Talent and Education Development Society (SCSTEDS) entered the Chennai Football Association fourth division league in 2007, few would have imagined that the Vysarpadi-based club would be playing with the likes of Customs, Indian Bank and ICF in the city’s top tier five years later.
The journey of Steds — the name by which the club are commonly known — from the lowest division to the highest in the minimum possible time is nothing short of a fairy tale.
Steds qualified for the senior division by finishing second behind Hindustan Eagles in this season’s first division. The private team, formed in 2000 to wean slum children away from vices, gained promotion at the first time of asking in every division.
Not many teams in the league can boast of such a stellar no-break record. Like a juggernaut, they have demolished all the obstacles on their way to reach the pinnacle of Chennai football.
N. Thangaraj, who is running the club along with his brother N. Umapathi and C. Suresh Kumar, said he couldn’t describe his joy in words. “The feeling of reaching the senior division, which is a long-held dream for everybody at Steds, hasn’t sunk in yet. We are being treated like heroes in Vysarpadi. The players are thrilled at the prospect of sharing the field with Chennai’s biggest teams next season,” he added.
Thangaraj said Steds would forever be grateful to senior IAS officer R. Christodas Gandhi for his critical help in getting the club recognition with the CFA. Gandhi keeps tab of the club activities even today despite his hectic official work. Another person Thangaraj is indebted to is V. Nandakumar. “The Indian Revenue Service officer is an inspiration for us. He has been buying us kit from the fourth division. Nandakumar is part of the Steds family,” he added.
At Steds, Thangaraj said, football is being used as a tool to keep children on track at one of Chennai’s largest slums. “The chances for slum children to go astray are high. When we formed Steds 10 years ago, we wanted a healthy pursuit that would appeal to youngsters. Football came to our mind immediately because the game has always been a rage at Vysarpadi.
“With the help of philanthropic individuals we built Steds brick by brick. From the beginning we were careful not to allow the interference of religion or caste in our functioning. Even though there are difficulties in running the club, we are determined to march on,” he added.
According to Thangaraj, those who don’t go to school have no place at Steds. “Education is a must for the development of children. That’s why we run a night school in our area. What delights me more than our qualification to the senior division is the statistic that we have brought down school dropout rate at Vysarpadi. I will not be happy if Steds boys do well on the football ground and leave a lot to be desired off it. The primary aim of establishing Steds was to serve the society through football,” he said.
Almost all the players of Steds come from a poor background. “Most of their parents work as daily wage labourers. Poverty is a double-edged sword. It can either inspire youngsters to reach the top through hard work or lure them to a whole lot of vices. We are keeping our eyes and ears open all the time to ensure that none of our boys is going on the wrong route,” Thangaraj said.
Steds, whose roster was entirely made up of players groomed at the club, missed out on the first division championship only by a point. Dhilipan and Anandan shared the goal-scoring responsibilities admirably, bagging four each in the campaign. Both players attended a national U-17 camp recently. Dhilipan’s football talent has taken him to a handful of foreign countries. The youngster, many experts attest, is marked for greater achievements.
Life in the senior division is going to be difficult for Steds because a bigger budget is needed to field a competitive team. Even though Thangaraj is aware of the challenges, he is confident that hard work and discipline will see his club through.
We don’t have the money to sign top players. We will only rely on players trained at Steds. Maybe we need a couple of experienced hands to steady the ship in times of crisis. We will fight all the way to remain in the senior division. The boys are so enthusiastic that they can’t wait to start our preparations for next year’s league,” Thangaraj said.



Tuesday, April 17, 2012

தமிழீழ போராட்டம் முடிந்து விட்டதா அல்லது முடக்கப்பட்டு விட்டதா?

 – செண்பகத்தார்
Source:http://www.pathivu.com/news/20587/57//d,article_full.aspx
"அதிபர் மகிந்த ராஜபக்சவின் தேவை முடிந்து விட்டது. பாக்கிஸ்தானில் சியா உல் ஹக், ஈராக்கில் சதாம் குசேயின், எகிப்தில் முபராக் ஆகியோரைப் போல் இவரையும் தூக்கி எறிய அமெரிக்கா தீர்மானித்துள்ளது. இந்தியா இதற்கு ஒப்புதல் வழங்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எற்பட்டுள்ளது."
 
தமிழீழம் என்ற விடுதலை உணர்வு இன்னும் மடிந்து போகவில்லை. இன்னும்
உயிரோடு தான் இருக்கிறது. சர்வதேச சமூகம் என்று தம்மைக் கூறிக்கொள்ளும் மேற்கு நாடுகள் அண்மையில் ஒரு முடக்கும் நடவடிக்கையை எடுத்துள்ளன.
தமிழீழக் கோரிக்கையை முடிக்க அது போதுமானதல்ல.

இலங்கையின் ஜனநாயகத் தோல்வியை ஈடு செய்வதற்காகச் சர்வதேச சமூகமும் இந்தியாவும் இலங்கையின் அரசியல் தலைமை மாற்றத்தையும்(Regime Change) தமிழீழத்திற்குப் பதிலாகப் புனர்வாழ்வையும் மேம்பாட்டுத் திட்டங்களையும் (Rehabilitation and Development)வழங்கினால் போதுமென்று உத்தேசிக்கின்றன.

இதற்காக முன்னாள் ஜனாதிபதி வேட்பாளரும் விடுதலைப் புலிகளைச் சமாதானப் பொறிக்குள் வீழ்த்த உதவியவருமான றணில் விக்கிரமசிங்க என்ற அமெரிக்கச் சார்பு அரசியல்வாதி தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார். அவருடைய சென்ற வாரப் புது டில்லிப் பயணம் மேற்கூறிய பின்னணியைக் கொண்டது. அவர் ராஜபக்ச அரசு மீது பலவித குற்றச்சாட்டுகளை அப்போது சுமத்தினார்.

புலம்பெயர் தமிழர்கள் ஒன்றை மாத்திரம் மனங் கொள்ள வேண்டும். இலங்கை அரசின் நல்லிணக்க ஆணைக் குழு அறிக்கை, அது ஜெனிவா மனித உரிமைக் கவுன்சிலில் இருபத்தி நான்கு நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப் பட்டாலும் ஒரு போதும் ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைக் கோரிக்கைக்கு மாற்றீடாக அமையப் போவதில்லை.

ஈழத் தமிழர்களின் அடிப்படைக் கோரிக்கைகள் இரண்டு இலங்கையின் அரசியல் -.இராணுவத் தலைமையை அனைத்துலக குற்றவியல் நீதிமன்றத்தில் நிறுத்துவதற்கு முன்னோடி நடவடிக்கையாகச் சுயாதீனமான சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும்.

இரண்டாவதாக தமிழீழ மக்கள் மத்தியில் சுய நிர்ணயக் கோரிக்கை அடிப்படையிலான ஒரு பகிரங்க கருத்துக் கணிப்பை(Referendum) ஜநா நடத்த வேண்டும். இதில் இலங்கை அரச படைகளின் தலையீடு தவிர்க்கப்பட வேண்டும். அதற்கான ஒழுங்குகளை ஜநா அதிகாரபூர்வமாகச் செய்ய வேண்டும்.

ஈழத் தமிழர்களைப் பொறுத்தளவில் ஜெனிவா மனித உரிமைக் கவுன்சில்
நடவடிக்கைகள் ஏமாற்றம் அளிப்பதாக உள்ளன. அது 2009 மே 27ம் நாள்
இலங்கையின் போர் வெற்றியைப் பாராட்டித் தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளது. அதே நாள் சுவிற்சர்லாந்து பிறிதோர் பிரேரணையைக் கொண்டு வந்தது.

இலங்கை அரசு போர் குற்ற விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று அந்தப் பிரேரணை கோரியது. சீனா, ரூஷ்யா, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் முன்னின்று அதைத் தோல்வி அடையச் செய்தன. அதன் தொடர்ச்சியாக 2012 மார்ச்சு 23ம் நாள் இலங்கை அரசின் நல்லிணக்க ஆணைக் குழு அறிக்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் தீர்மானத்தை அமெரிக்கா, ஜக்கிய இராச்சியம், நோர்வே, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் நிறைவேற்றின.

இந்த மூன்று வருட இடை வெளிக்குள் அறிக்கைகள், ஆவணப் படங்கள், தனியார் நீதி மன்ற வழக்குகள் என்பன பதிவாகியுள்ளன. இலங்கை அரசு ஈழத்தமிழர்களுக்கு இழைத்த இன அழிப்பு கொடூரங்கள் பற்றிய செய்திகள் உலகின் கவனத்தில் இருந்து மறைய மறுக்கின்றன.

முதலாவது அறிக்கை முள்ளிவாய்க்கால் முடிந்த ஆறாவது மாதம் வெளிவந்தது.
அமெரிக்க செனேற் சபை வெளிவிவகார குழுத் தலைவர் ஜோன் கெரி பெயரில் (JohnKerry Senate Foreign Relations Committee Report) 2009 டிசம்பர் 07ம்
நாள் வெளிவந்தது.

“ இலங்கையை இழக்க அமெரிக்காவுக்குக் கட்டுப்படியாகாது” என்ற செய்தி அதில்கூறப்படுகிறது. ஈழத் தமிழர்களுக்கு நல்லிணக்கத்தையும் மேம்பாட்டையும் (Reconciliation and Development) வழங்க வேண்டும் என்றும்; இந்த அறிக்கை கூறுகிறது.

2009 மே 27ல் மனித உரிமைக் கவுன்சில் நிறைவேற்றிய தீர்மானத்திற்குச்
சவாலாக அயர்லாந்து டப்ளின் தீhப்பாயம் (Dublin Tribunal) வழங்கிய நான்கு
அம்சத் தீர்ப்பு அமைகிறது. அவையாவன.

1) இலங்கை அரசும் அதன் இராணுவமும் போர்க் குற்றம் புரிந்துள்ளன.

2)இலங்கை அரசும் அதன் இராணுவமும் மனித குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் புரிந்துள்ளன.


3) இன அழிப்புக் குற்றச்சாட்டு விரிவாக விசாரிக்கப்பட வேண்டும.;


4) அமைதி நடவடிக்கை தோல்வி அடைவதற்குச் சர்வதேச சமூகம் குறிப்பாக

அமெரிக்கா, ஜக்கிய இராச்சியம் என்பன பொறுப்பேற்க வேண்டும்.


இந்தத் தீர்ப்பு இலங்கைப் போர் பற்றிய கரிசனை காட்டாத ஜநா பொதுச்
செயலாளரைச் செயற்படத் தூண்டியது. அவர் நியமித்த நிபுணர் குழு தனது
அறிக்கையை 2011 மார்ச்சு 31ம் நாள் வெளியிட்டது. ஜநாவைச் செயற்படத்
தூண்டியதற்கு ஜக்கிய இராச்சிய சீ4 தொலைக்காட்சி வெளிட்ட வீடியோ ஆவணப் படங்களும் துணைக் காரணமாக அமைந்தன.

ஜநா அறிக்கை போர் குற்றங்கள் (War Crimes) என்ற குறுகிய பரப்புக்குள்
முடக்கப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் இரு தேசங்கள் இருப்பதையும் ஒரு தேசம் விடுதலைப் போர் நடத்துவதையும் அது கருத்தில் எடுக்க மறுத்துவிட்டது. அது மாத்திரமல்ல போர் குற்றங்களை போரில் ஈடுபட்ட இரு பகுதி மீதும் சுமத்துவதில் அது குறியாக இருந்தது.

நோர்வே நாடும் தனது அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. விடுதலைப்
புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்கும் இடையில் பேச்சு வார்த்தை நடுவராகத்
தோன்றிய நோர்வே அமெரிக்காவின் பினாமியாகச் செயற்பட்டு ஈழத்தமிழர்களின் இன அழிப்பிற்குத் துணை போயுள்ளது.

இறுதியாக இலங்கை அரசும் தனது பங்கிற்கு நல்லிணக்க ஆணைக் குழு அறிக்கை வெளியிட்டிருக்கிறது. குற்றவாளி நாடு தன்னை நிரபராதியாகக் காட்டுவதற்கு வெளியிட்ட அறிக்கைக்கு அமெரிக்கா தலைமையிலான நாடுகள் முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளன. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் தமிழீழத் தேசியத்தைத் திருப்திப்படுத்த அதில் கூறப்பட்டவை போதுமானதாம்.

அமெரிக்கா தலைமையிலான நாடுகள் நிறைவேற்றிய மனித உருமைக் கவுன்சில் தீர்மானத்தால்; உலகத் தமிழர்கள் மீண்டும் ஏமாந்து விடக் கூடாது. சர்வதேச விசாரணைகளை இல்லாமற் செய்வதும் இலங்கை அரசை காப்பாற்றுவதும் அமெரிக்காவின் பிரதான நோக்கமாகும்.

அமெரிக்கத் தீர்மானம் ஈழத் தமிழர்களுக்குத் துரோகம் இழைக்கிறது. இன
அழிப்பிற்கு அனுசரணை வழங்கிய அமெரிக்கா இந்தத் தீர்மானத்தின் வாயிலாகத் தமிழீழத்தின் கட்டமைப்பு அழிப்பை மேற்கொள்கிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அமெரிக்கத் தீர்மானத்திற்கு வழங்கும் ஆதரவு இனத் துரோகமாகக் கணிப்பிடப்பட வேண்டும்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஈழத் தமிழரின் சுய நிர்ணயக் கோரிக்கைக்கு
முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் நோக்கை இத்தீர்மானம் கொண்டிருக்கிறது. டப்ளின்
தீர்ப்பாயத்தின் தீர்ப்பை அடுத்து 2010 மே 17ம் நாள் சர்வதேச நெருக்கடிக்
குழு (International Crisis Group) என்ற என்ஜிஓ (NGO) இலங்கை போர்க்
குற்றங்கள் (War Crimes in Sri Lanka) என்ற விரிவான அறிக்கையை
வெளியிட்டது.

ஜநா அறிக்கையில் அவதானிக்கப்பட்ட அதேயளவு அடிப்படைக் குறைபாடுகள் இதிலும் காணப்படுகின்றன. போரின் இரு பகுதியும் போர்க் குற்றம் புரிந்ததாக குற்றஞ் சுமத்தும் இந்த அறிக்கை ஈழப் போரின் வரலாற்றுப் பின்னணியையும் மக்களின் சுய நிர்ணயக் கோரிக்கையின் நியாயப்பாடுகளையும் விளக்கிக் கூறாமல் விடுத்துள்ளது.

மிக அண்மையில் தமிழ் நாட்டின் மே 17 இயக்கத்தைச் சேர்ந்த திருமுருகன்
காந்தியையும் பிற உறுப்பினர்களையும் மேற்கூறிய நெருக்கடிக் குழுவின்
பிரதிநிதிகள் சந்தித்துப் பேசியுள்ளனர். இது பற்றி 2012 மார்ச் 18ம் நாள்
திருவல்லிக்கேணி, சென்னை கடற்கரைப் பொதுக் கூட்டத்தில் திருமுருகன்
காந்தி தகவல் வெளியிட்டார்.

“போர்க் குற்றங்கள் பற்றிப் பேச வேண்டாம் என்று கேட்டார்கள். ஈழத்
தமிழர்களின் தனி நாட்டுக் கோரிக்கை பற்றியும் எம்மைப் பேச வேண்டாம் என்றும் கேட்டார்கள். இந்திய அரசோடு தமிழர்களுடைய புனர்வாழ்வு பற்றி மாத்திரம் பேசும்படி அவர்கள் எம்மை வேண்டினார்கள்” என்றார் காந்தி.


தமிழ் நாட்டின் பிற அரசியல் கட்சிப் பிரதிநிதிகளோடும் இதே மாதிரியான
வேண்டுகையை நெருக்கடிக் குழு உறுப்பினர்கள் விடுத்துள்ளனர். தனி நாட்டுக் கோரிக்கையை போர்க் குற்றங்கள். மனித உரிமை மீறல்கள் என்ற குறுகிய பரப்புக்குள் முடக்குவது மேற்கு நாடுகளின் நிதி உதவியில் இயங்கும் இந்த நிறுவனத்தின் நோக்கமாகும்.

சர்வதேச சமூகம் ஏன் தமிழீழத்தை எதிர்க்கிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது.
இலங்கையைப் பிளவுபடாத தரைப்பரப்பாக வைத்துக் கொண்டு அதைத் தமக்கிடையில்
பங்குபோட இந்த நாடுகள் திட்டமிடுகின்றன. இதற்காக அவர்கள் ஈழத்
தமிழர்களின் தேசிய எழுச்சியைத் துடைத்தழிக்க விரும்புகின்றனர்.

இலங்கைத் தீவு ஏற்கனவே நான்கு வலயங்களாகப் பிரிந்துள்ளன. மேற்கில் சிங்கள மேலாதிக்கம், வடக்கில் இந்தியாவின் ஊடுருவல், தெற்கில் சீனக்
கட்டுப்பாடு, திருகோணமலை உட்படக் கிழக்கில் அமெரிக்க ஆதிக்கம் இதற்கு
ஈழத் தமிழர்களின் சுய நிர்ணயக் கோரிக்கை முட்டுக்கட்டையாக அமைகிறது. அது அமைதியாக நீக்கப்பட வேண்டும் என்பது அவர்கள் அபிலாசை.

அதிபர் மகிந்த ராஜபக்சவின் தேவை முடிந்து விட்டது. பாக்கிஸ்தானில் சியா உல் ஹக், ஈராக்கில் சதாம் குசேயின், எகிப்தில் முபராக் ஆகியோரைப் போல் இவரையும் தூக்கி எறிய அமெரிக்கா தீர்மானித்துள்ளது. இந்தியா இதற்கு ஒப்புதல் வழங்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எற்பட்டுள்ளது.

ஆட்சித் தலைமை மாற்றம் ஈழத் தமிழர்களை எவ்விதத்திலும் திருப்திப்
படுத்தப்போவதில்லை. சர்வதேச சமூகத்தின் பின்னணி ஆதரவோடு சிங்கள
மேலாதிக்கம் கூடுதல் பலம் பெற்றுவிடும். ஈழத் தமிழர்கள் புனர்வாழ்வு
மற்றும் மேம்பாடு என்ற எல்லைக்குள் முடக்கப்படுவார்கள்.

குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப் படுவதால் மாத்திரம் ஈழத் தமிழர்களுக்கு நீதி
நியாயம் கிடைக்கப் போவதில்லை. உண்மையான நீதியும் நியாயமும் ஈழத் தமிழர்களின் தனி நாட்டுக் கோரிக்ககையை அங்கீகரிப்பதில் மாத்திரம் தங்கியுள்ளன.

Danish tycoon Arnold Maersk Mc-Kinney Moeller dies


Source:http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=/c/a/2012/04/16/BA9P1O3UOQ.DTL
Arnold Maersk Mc-Kinney Moeller, Denmark's richest man and creator of the country's largest enterprise, the shipping and oil conglomerate A.P. Moller-Maersk A/S, died Monday at the age of 98.
The shy Mr. Mc-Kinney Moeller, who was listed on Forbes magazine's annual billionaire's list, turned two small shipping companies that his father had created into a global giant with 108,000 workers across 130 countries. The Moller-Maersk group owns the world's biggest publicly held container shipping group, Maersk Sealand.
Chairman Michael Pram Rasmussen said the company had "lost a businessman of international scope and a man who ... can take credit for the group being among the world's leading (businesses) and Denmark's undisputed largest business."
Flags at the group's Copenhagen headquarters were flown at half-mast. Buoyed by a rise in the wider stock market, shares in the company were up 3.2 percent to $7,487.
Mr. Mc-Kinney Moeller stepped down as board chairman in 2003, at the age of 90. Five months earlier, the business titan merged the two companies that formed the nucleus of the A.P. Moeller group, creating the current A.P. Moller-Maersk A/S.
Although he withdrew from day-to-day management in 1993 when he appointed his deputy, Jess Soederberg, as chief executive officer, Mc-Kinney Moeller was continuously involved in the company's management.
Soederberg left the company in 2007, reportedly after a disagreement with Mr. Mc-Kinney Moeller, and was replaced by Nils Smedegaard Andersen, then CEO at Carlsberg.
In high spirits but visibly frail, Mr. Mc-Kinney Moeller made his last public appearance Thursday at the group's general assembly in Copenhagen.
Mr. Mc-Kinney Moeller was a larger-than-life person in this Scandinavian country of 5.6 million. His personal fortune was estimated at $1.5 billion, while assets under his family's control were worth an approximate $22 billion.
His death sparked reaction from the government and the royal palace. Prime Minister Helle Thorning-Schmidt said Denmark had "lost an important businessman" while the royal family was "very moved" by the news, royal spokeswoman Lene Balleby said.
Mr. Mc-Kinney Moeller, whose mother was American, was a staunch supporter of the United States.
During World War II, the group's ships were engaged in allied service under British or U.S. flags. In addition, A.P. Moeller-owned Maersk Line Limited, based in Norfolk, Va., transported American troops and military equipment for the 1991 Gulf War and U.S.-led offensives in Iraq and Afghanistan.
In 2000, Mr. Mc-Kinney Moeller reportedly ordered the sale of the group's 14 percent stake in Denmark's Berlingske media group. The sale came after a series of articles a year earlier in the Berlingske daily claiming the group had been friendly toward Nazi Germany during World War II.
Mr. Mc-Kinney Moeller brushed off the reports but never explained the stake sale.
The magnate was a close friend of Denmark's royal family and was often seen at private royal events. In a rare move, Queen Margrethe knighted him in 2000 with the Elephant Order, Denmark's top order for royals and heads of states and only rarely given to commoners. Coincidentally, he died on Margrethe's 72nd birthday.
Mc-Kinney Moeller was also known for his philanthropy. He sponsored a park near the royal palace, restored vintage ships and old buildings, and paid $440 million to construct Copenhagen's waterfront opera house that opened in 2005.
This article appeared on page C - 4 of the San Francisco Chronicle

Friday, April 13, 2012

N. Korea says its satellite failed to enter orbit

Source: http://english.yonhapnews.co.kr/northkorea/2012/04/13/63/0401000000AEN20120413005100315F.HTML
SEOUL, April 13 (Yonhap) -- North Korea acknowledged Friday its long-range rocket failed to put a satellite into orbit, while South Korea, the United States and other regional powers condemned the lift-off as a provocative act.

   "The earth observation satellite failed to enter its preset orbit," the official Korean Central News Agency said in a brief dispatch, noting scientists, technicians and experts were looking into the cause of the failure.

   The rare admission came hours after South Korea and the U.S. said the launch seen as a test of a ballistic missile ended in failure soon after the blast off on Friday morning.

   The Unha-3 rocket exploded in just one to two minutes after lift-off at 7:39 a.m. and disintegrated into about 20 pieces as it crashed into international waters off South Korea's west coast, according to South Korea's Defense Ministry.

   The ministry said South Korea's military was searching the area to try to recover rocket fragments. The North has threatened to immediately and mercilessly retaliate against any country that intercepts a North Korean rocket booster or collects the rocket debris.

   The North's official admission of a failed rocket launch came more than four hours after the launch.

   South Korea condemned the rocket launch as a provocative threat to peace and stability in Northeast Asia and pressed the North to take full responsibility for any repercussions.

   "Despite the failure of its attempted missile launch, North Korea's provocative action threatens regional security, violates international law and contravenes its own recent commitments," White House Press Secretary Jay Carney said in a statement.

   Foreign Minister Kim Sung-hwan and U.S. Secretary of State Hillary Clinton pledged to take "resolute" action against the launch and agreed to refer the issue to the U.N. Security Council, an official said.

   During a 10-minute conversation, Kim and Clinton "shared the view that the international community should send a clear and strong message to North Korea," the official said on the condition of anonymity.

   The U.N. body has already slapped tightened sanctions on the communist country over its previous missile and nuclear tests.

   The failure came as North Korea's rubber-stamp parliament was to hold a session on Friday, the latest in a string of political events apparently aimed at consolidating new leader Kim Jong-un's power.

   On Wednesday, Kim assumed the top post of the country's ruling Workers' Party in a special session. He was named the party's first secretary and also elected as a member of the Presidium of the Political Bureau of the party's Central Committee.

   There is no word yet in the KCNA whether the North's Supreme People's Assembly has convened.

   Meanwhile, the North's Rodong Sinmun praised Kim in an apparent propaganda campaign to help boost the image of the young leader who inherited power following the December death of his father, long-time leader Kim Jong-il.

   "Kim Jong-un is the sun whom all the party members, service personnel and people of the (North) acclaimed out of their heartfelt desire," the newspaper said Friday in an editorial carried by the KCNA.

   entropy@yna.co.kr

Thursday, April 12, 2012

North Korea opens 5-day launch window for rocket


Source:http://www.channelnewsasia.com/stories/afp_asiapacific/view/1194660/1/.html

PYONGYANG: North Korea's five-day window to launch a rocket opened Thursday with Asian countries on alert, as Washington told G8 world powers that the communist state was in flagrant violation of a UN ban.

The communist state has said it will launch the rocket between Thursday and Monday, most likely between 2200 GMT and 0300 GMT, to mark Sunday's centenary of the birth of its founding leader Kim Il-Sung.

His grandson Kim Jong-Un is now in charge of the poor but nuclear-armed country, where food shortages remain endemic, and has cemented his rule with a series of top titles including now chairman of the Central Military Commission.

North Korea says the rocket will place a satellite in orbit for peaceful research purposes, promoting the Kim dynasty's goal for the isolated country to attain the rank of a "
powerful and prosperous state" this year.

But Western critics see the launch as a thinly veiled ballistic missile test, banned by United Nations resolutions. The United States has suspended a deal agreed just in February to give food aid for North Korea.

The North says it has installed the satellite payload and fuelled the 30-metre (100-foot) rocket, but officials in South Korea and Japan said there was no sign that liftoff was about to happen on Thursday morning.

"So we believe there is very little possibility of the rocket being launched today, as it said earlier the launch would take place between 7:00 am and noon," a South Korean government official told Yonhap news agency.

Japanese Prime Minister Yoshihiko Noda said his country was on full alert, while urging North Korea to show "self-restraint until the last minute".

"But we want to be fully prepared for any possible contingency," Noda said, after ordering the deployment of anti-missile batteries on land and at sea to shoot down the rocket if it threatens Japanese territory.

Like Japan, the Philippines ordered flights to divert to avoid being in the Pacific area where debris from the rocket might fall. The UN's maritime agency has also warned shipping to be on alert.

But noon in North Korea came and went with no sign of the launch, as the country prepared mass festivities to mark the anniversary on Sunday with tens of thousands expected to appear in Pyongyang's vast Kim Il-Sung Square.

North Korea says it has invited between 150 and 200 foreign journalists to watch the launch and the commemorations, which is believed to be the largest number of overseas media ever invited to the reclusive state.

A large television screen has been installed at a specially inaugurated international press centre in Pyongyang, apparently to relay live footage of the rocket blasting off.

But there was no sign that a takeoff was imminent, and weather websites showed that conditions were cloudy over the launch site in northwest North Korea's Cholsan peninsula.

At the start of a Group of Eight meeting in Washington, US Secretary of State Hillary Clinton said the powerful club of industrialised nations was united in wanting stability on the divided Korean peninsula.

"North Korea is readying a long-range ballistic missile launch over the East China Sea. It comes just weeks after North Korea agreed to a moratorium on missile testing," Clinton said, referring to February's food aid deal.

"It violates multiple UN Security Council resolutions," she told fellow G8 foreign ministers.

The G8 includes the United States, Russia and Japan, which comprise half of the nations involved in moribund talks on ending North Korea's nuclear programme.

North Korea is adamant its rocket launch does not amount to a banned intercontinental missile test and says it has every right to send the satellite up, as it promotes the untested leadership of Kim Jong-Un who is in his late 20s.

He was elected chairman of the Central Military Commission -- which controls the 1.2-million-strong military -- at a conference of the ruling communist party on Wednesday, the North's official news agency said overnight.

The announcement came after the Workers' Party of Korea declared Jong-Un its "first secretary", an apparently new title.

His father Kim Jong-Il, who died in December, was declared "eternal"general secretary of the party, the post he had held in his lifetime.


"This means that the North has completed the transfer of party power from the late leader to Kim Jong-Un," professor Yang Moo-Jin of Seoul's University of North Korean Studies said, noting the dynastic symbolism ahead of Sunday.

- AFP/wm

நொருக்கப்பட்ட கல்லறைகளை என்ன செய்ய முடியும்?

Source:http://deebam.blogspot.in/2012/04/blog-post_12.html

அழிந்த வெளியில் ஒலிக்கும் மயானப் பாடல்கள்
அரண்களைக் கரைத்துக் கொண்டிருக்கிறது
சிதைமேட்டில் அழிக்க முடியாத
உயிரும் முகமும் வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது

உடைத்தெறியப்படுவதும்
சிதைத்து புதைக்கப்படுவதும்
யாரோ ஒருவருடைய பிள்ளையை.

நொருக்கப்பட்ட கல்லறைகளை என்ன செய்ய முடியும்?
எதிலும் நிரப்ப முடியாத
எலும்புத்துகள்களை அவர்கள் தங்கள்
உணவுக்கோப்பைகளில் நிரப்ப இயலுமா?
அவற்றை தின்று தீர்த்து பசியாறி ஆடலாமா?
பெற்றவர்கள் யாரோ எல்லாம்
இருதயத்திற்குள் அடித்தழுது
புலம்பும்பொழுது கண்ணீர் சிதைகளை நனைக்கின்றன
.

யாரோ ஒருவருடைய பிள்ளை
ஏதோ ஒன்றுக்காக வெடிபட்டு வீழ்ந்திருக்கிறது
நெருங்க முடியாத எருக்கலைக்காட்டில்
உள் நுழைந்து சாம்பிராணிகளை யாரே கொலுத்தியிருக்கிறார்கள்
புகை எழும்புகிறது
விளக்குகள் எரிகின்றன
எருக்கலை வேர்களைச் சுற்றி
யாரோ கூடியிருந்து பேசுகிறார்கள்.

முன்பொரு காலத்தில் இந்தச் சனங்கள் பிள்ளைகளை
பெற்று ஏதோ ஒன்றுக்காக அனுப்பியிருக்கிறார்கள்

எல்லாவற்றுக்காகவும் உதைத்து இடிக்கப்படும்
ஒவ்வொரு கல்லறையிலும்
நீள உறங்கிக் கொண்டிருந்த
யாரோ ஒருவருடைய பிள்ளை உறக்கமற்றலைகிறது.

தீபச்செல்வன்

Monday, April 9, 2012

சுங்கத் துறையில் 40% பணியிடங்கள் காலி: வெளிநாட்டு வர்த்தகம் கடும் பாதிப்பு

Source: www.dinamani.com
 முகவை க. சிவகுமார் -

திருவொற்றியூர், ஏப். 8: சென்னை சுங்க இல்லத்தில் அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் என 40 சதவீதம் அளவுக்கு பணியிடங்கள் காலியாக இருப்பதால் துறைமுக ஏற்றுமதி இறக்குமதி வர்த்தகம் அடியோடு பாதிக்கும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

 துறைமுகத்துக்கு உள்ளே, வெளியே செல்லும் சரக்குகளை ஆய்வு செய்வதற்கு போதிய சுங்கத் துறை அதிகாரிகள் இல்லாததால் நீண்ட வரிசையில் சுமார் 20 கி.மீ. தூரத்துக்கு லாரிகள் காத்திருக்கும் அவல நிலை தொடர்கிறது.
 6 வாயில்களுக்கு 2 சுங்க அதிகாரிகள்: துறைமுகத்தில் கையாளப்படும் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி சரக்குகளை ஆய்வு செய்வது, சுங்கவரி விதிப்பது, வரி வசூலிக்கப்பட்ட பிறகு சரக்குகளை விடுவிப்பது உள்ளிட்ட பணிகளை மேற்கொள்ள முதன்மை ஆணையர் தலைமையில் சென்னை சுங்க இல்லம் செயல்பட்டு வருகிறது. சென்னைத் துறைமுகத்தில் இரண்டு சரக்குப் பெட்டக முனையங்கள் உள்ளன. இவற்றின் மூலம் ஆண்டுக்கு சுமார் 15 லட்சம் கன்டெய்னர்கள் கையாளப்படுகின்றன.
 இவையனைத்தும் காசிமேடு அருகே உள்ள முதல் நுழைவு வாயில் வழியேதான் செல்ல வேண்டும். இங்கு ஏற்கெனவே 2 வாயில்கள்தான் இருந்தன. ஒரு ஷிப்டில் 2 அதிகாரிகள் பணியில் இருந்தனர். இப்போது 6 வாயில்கள் திறக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனாலும் அதே 2 அதிகாரிகள்தான் பணியில் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றனர்.
 மேலும் தொழில் பாதுகாப்புப் படை காவலர்கள், சுங்கத் துறை காவலர்களும் போதிய அளவில் இங்கு நியமிக்கப்படவில்லை. இதனால் 6 வாயில்களைத் திறந்தாலும் வரிசையில் நிற்கும் வாகனங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்க முடியவில்லை. 24 மணி நேரத்தில் சுமார் 4 ஆயிரம் கன்டெய்னர்களுக்கான ஆவணங்களைச் சரிபார்க்க வேண்டும். இதே நிலைதான் சரக்குப் பெட்டக முனையங்களிலும் உள்ளன. இறக்குமதி, ஏற்றுமதிக்கு தலா 3 வழிகள் உள்ளன. ஆனால், 2 அதிகாரிகள்தான் பணியில் உள்ளனர். இவர்களால் 24 மணி நேரத்தில் சுமார் 4 ஆயிரம் ஆவணங்களைச் சரிபார்ப்பது என்பது சாத்தியம் இல்லாதது. இதனால், நீண்ட வரிசையில் கன்டெய்னர்களை ஏற்றிய லாரிகள் உள்ளேயும், வெளியேயும் சுமார் 20 கி.மீ தூரத்துக்கு வரிசையில் காத்திருக்கின்றன.
 30 சரக்குப் பெட்டகங்களுக்கு 10 அதிகாரிகள்: சென்னையில் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்புவரை 15 சரக்குப் பெட்டக நிலையங்கள்தான் இருந்தன. இப்போது இதன் எண்ணிக்கை இரு மடங்காகி உள்ள நிலையில் அதற்கேற்ற வகையில் அனைத்து நிலையிலும் கூடுதல் அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் நியமிக்கப்படவில்லை. ஏற்கெனவே இருந்த அதிகாரிகளின் எண்ணிக்கையும் பணிஓய்வு, மாறுதல் போன்ற காரணங்கள் வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டது.
 இப்போது சுங்கத் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள 30 சரக்குப் பெட்டக நிலையங்கள் வழியாகத்தான் பெரும்பாலான கன்டெய்னர்கள் கையாளப்படுகின்றன. இதற்கேற்ற வகையில் கூடுதல் அதிகாரிகள் நியமிக்கப்படவில்லை. 10 நிலையங்களில் பணியில் உள்ள அதிகாரிகளை கொண்டே 30 நிலையங்களிலும் மேலாண்மை செய்யப்படுகிறது.
 இதனால் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி சோதனைக்காக நீண்ட நாள்கள் கிடங்குகளில் சரக்குகளை இருப்பு வைக்கும் அவல நிலை இருந்து வருகிறது. சுங்கத் துறையில் போதுமான அதிகாரிகள் பணியில் இல்லை என்பதே இதற்கு காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
 காலி பணியிடங்களை உடனே நிரப்ப வேண்டும்: இது குறித்து தமிழ் சேம்பர் ஆப் காமர்ஸின் தலைவர் சோழநாச்சியார் கூறியது:
 சென்னை சுங்க இல்லத்தில் சுமார் 40 சதவீதம் அளவுக்கு அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் பணியிடங்கள் காலியாக உள்ளன. கண்காணிப்புப் பிரிவில் 175 அதிகாரிகள் பணியில் இருக்க வேண்டிய நிலையில் சுமார் 90 பணியிடங்கள் காலியாக உள்ளன. சென்னை, எண்ணூர் துறைமுகங்கள் மூலம் 8 கோடி டன் சரக்குகள் கையாளப்படுகின்றன. சென்னையில் மட்டும் ஆண்டுக்கு சுமார் ரூ.20 ஆயிரம் கோடிவரை சுங்க வருவாய் வசூலிக்கப்படுகிறது. இந் நிலையில் அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் பற்றாக்குறையால் வெளிநாட்டு வர்த்தகம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. கூடுதல் செலவினங்கள், வரிசையில் நாள்கணக்கில் காத்திருப்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு சிரமங்கள் உள்ளன.
 இப்போது பணியில் இருக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் பணிச்சுமை அதிகமாக இருப்பதால் எதிர்பாராத தவறுகள் ஏற்படுகின்றன. எனவே உடனடியாக காலியாக உள்ள பணியிடங்களை நிரப்ப வேண்டும். கூடுதல் பணியிடங்களையும் ஏற்படுத்த வேண்டும். இதில் தாமதம் ஏற்பட்டால் ஏற்றுமதி இறக்குமதி வர்த்தகம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் என்பது உண்மை. இது குறித்து மத்திய ஆயத்தீர்வை மற்றும் சுங்கத்துறை வாரியத்துக்கு பல முறை கோரிக்கை கடிதம் அனுப்பி உள்ளோம் என்றார் சோழநாச்சியார்.
 
 நாடு தழுவிய பிரச்னை: வாரியத் தலைவர்
 சென்னைத் துறைமுகத்தில் சுங்கத் துறை அதிகாரிகள் பற்றாக்குறை குறித்து சென்னை வந்திருந்த மத்திய ஆயத்தீர்வை மற்றும் சுங்கவரி வாரியத்தின் தலைவர் எஸ்.கே. கோயல் செய்தியாளர்களிடம் கூறியது:
 சுங்கத் துறையில் ஏராளமான பணியிடங்கள் காலியாக இருப்பது உண்மைதான். சென்னையில் மட்டுமல்ல. நாடு முழுவதும் இப்பிரச்னை உள்ளது. இது குறித்து நிதி அமைச்சகத்துக்கு 33 சதவீதம் பணியிடங்களை நிரப்பக் கோரி பரிந்துரை செய்துள்ளோம். இதற்கு மத்திய அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்த பிறகு பணியாளர் தேர்வு வாரியம் மூலம் இப் பணியிடங்கள் நிரப்ப வேண்டும் என்பதுதான் நடைமுறை. இதற்கு சற்று காலதாமதம் ஏற்படும் என்றாலும் வாரியத்துக்கு வேறு வழியில்லை என்பதே யதார்த்தம் என்றார்.

Saturday, April 7, 2012

Myanmar: Not the Burma I used to know


But the opportunity to right the wrong is here and the reformation needs to be irreversible

By TAN SRI LIN SEE-YAN


Source:http://biz.thestar.com.my/news/story.asp?file=/2012/4/7/business/11063797&sec=business
A CENTURY ago, Rangoon (now Yangon) was one of Asia's great trading centres and home to a diverse ethnic mix. Its 19th century population of 100,000 has since swelled to about 6 million in greater Yangon, which now suffers from cracking infrastructure, electricity brown-outs, traffic congestion and growing pollution.
I first visited the city in the mid-60s as a young central banker (and have been back often until the 90s), working alongside prominent bankers and economists at the Union Bank of Burma (the central bank).
Its colourful history is reflected in the city's heart, where ancient Buddhist pagodas sit next to churches and cathedrals, Sunni and Shia mosques, Hindu and Parsee temples, and a Jewish synagogue. I well recall at its very centre stands the magnificent Shwedagon Pagoda sitting serenely in gold glittering amid the city skyline.
Then, Yangon was the home to hundreds of Victorian and Edwardian-era buildings, including the edifices of Lloyds and HSBC bank, and the all-teak Pegu Chub where Rudyard Kipling stayed.
I am told many have since been demolished to make way for development. But even then, I was glad the Victoria-era Strand Hotel (that once welcomed George Orwell) has been transformed from a run-down budget hotel into an elegant 5-star. Before the make-over, I recall seated at lunch in the sparsely furnished hotel caf and was told that its original 8-page menu (dating back to pre-WWII) now carried only plain sandwiches all else were just not available. Even so, the Yangon of today is nothing like the quaint 60s Rangoon I used to know.
No more Burma
With the combined size of France and Britain, resource rich Myanmar sits strategically between India and China and alongside South-East Asia, with ports on the Indian Ocean and Andaman Sea. As such, it is coveted by China's western provinces as a strategic energy-security asset. Bordering five nations (including Bangladesh, Thailand and Laos) with Malaysia to the South, Myanmar offers multiple avenues for Asian engagement as the United States shifts its focus to the growth axis within the Asia-Pacific region.
Yet poverty is jarringly endemic, especially outside Yangon. While the European Union has started to unwind sanctions, punitive US measures continue to cut deep into the domestic economy. Bear in mind Myanmar was among Asia's most prosperous before the 1962 military coup ushered in the disastrous Burmese Way to Socialism that brought sweeping nationalisation and rapid global isolation.
After 50 years of often brutal military rule, Myanmar is today one of the world's poorest. One-third of its 60 million people live on less than US$1 a day! The International Monetary Fund (IMF) estimated its GDP to be just over US$50bil. Its neighbour Thailand, with 67 million, has a GDP (US$350bil) that is 6 times larger. Similarly, Malaysia's GDP (US$285bil) is nearly 6 times its size but has less than one-half its population.
Years of mismanagement by a corrupt and inept military regime have left Myanmar without a functioning economy. I am told a trip to the country-side can feel like a ride in a time machine back to pre-industrial society oxen drives ploughs where houses are thatched and bamboo is used extensively. Most areas are devoid of sewage, paved roads or cell-phone reception. Residents power light bulbs with car batteries, even though there are few cars in sight.
Myanmar is poised at an important juncture in its often tragic history. Reform, to paraphrase Victor Hugo, is an idea whose time has come. In the 12 months since he became President, U Thien Sein has led his nation down a radical path away from dictatorship to elections, vowing to “root out the evil legacies deeply entrenched in our society.”
By all accounts, the bookish 66-year old leader is no radical reformer I have heard visiting generals refer to him as the Gorbachev of Myanmar, prematurely I think. An advisor to the former president described him as: “Not ambitious; not decisive; not charismatic; but very sincere.”
Despite the nascent signs of change, Aung San Su Kyi sums up the outlook best early this year to a group of visiting Malaysians: “I don't think it's past the point where you can say it's irreversible. But we are going to have to make it irreversible... I think, the (investors) should wait a little.”
IMF optimistic
The IMF's economic report in January 2012 concluded: “The new government is facing a historic opportunity to jump-start the development process and lift living standards. Myanmar has a high growth potential...” It needs to “turn its rich natural resources, young labour force and proximity to some of the most dynamic economies in the world into its advantage.”
Its recent efforts are in the right direction, starting with establishing macro-economic stability, mainly at improving monetary and fiscal management. It has started the process with working plans to unify the exchange rate and to gradually lift exchange restrictions on current international payments and transfers.
Modernising the economy will also involve removing impediments to growth: from enhancing the business and investment climate, to modernising the financial system, to liberalising trade and foreign direct investment (FDI). However, foreign banks are unlikely to be let in before 2015. There is still much to change. Given decades of neglect, “you name it, we need to reform it,” remarked a government advisor. Fortunately, they are open to outside help with the reform process, unusual for a regime that used to regard global institutions with great suspicion.
IMF estimates GDP growth in Myanmar will rise by 5% in FY2011/12 and then by 6% in FY2012/13, stimulated by buoyant commodity exports and fixed investment reflecting improved business confidence. Inflation is expected at 4.2% currently with the recent fall in food prices, but anticipated to rise to 5.8% in FY2012/13 as oil prices rise. The “market” exchange rate had appreciated by about one-third (to 830 in January 2011) since end FY2009/10 following large foreign capital inflows. International reserves rose to US$5.3bil at end FY2010, sufficient to finance seven months of imports.
On the fiscal front, further improvements can be expected. Exchange rate unification should improve revenues, although the losses of state-economic enterprises (SEEs) will become more apparent and transparent. The fiscal deficit had averaged 5%-5% of GDP in the past two years but, should improve mainly due to new gas exports as they come on stream. It is expected that additional revenues will go towards building human capital, health care and infrastructure.
Tax reform would emphasize direct taxation over indirect taxes to protect the poor. The FY2012/13 budget has targeted a lower deficit of 4.6% of GDP. Privatisation of SEEs would boost private-sector led growth. Recent steps to improve competition in key sectors can be expected to reduce informal market activity and reduce prices.
New exchange regime
Reforming the highly complex exchange rate system is top priority, and rightly so. It will remove a constraint on growth. Indeed, its success will help establish a monetary policy framework for price stability. But theCentral Bank of Myanmar (CBM) needs to be empowered with operational autonomy and policy independence to meet its mission, including bringing about market determined interest rates to help build efficient financial intermediation, including a stock exchange.
Myanmar is one of only 17 nations with dual exchange rates (i.e. different exchange rates for different purposes). Officially, US$1=6.4 kyats (pegged to the IMF's Special drawing rights since 1977). Unofficially (in the streets' “black market”), it had far exceeded 1,000 (in 2009) and now hovers around 800 kyats. The official rate is used for government revenue and for imports by some SEEs. As a result, state revenue is grossly underestimated.
From April 1 the kyat was allowed to float against the US dollar, managed using an auction system. The CBM will conduct sealed bids for a given amount of US dollar, from 14 authorised domestic bank dealers. In practice, market forces will be allowed to determine the kyat's value, within a trading band of 0.8% on either side of the reference rate set daily by the CBM (at 818 on April 2).
This move also calls for enhanced regulation and supervision of banks. From continuing trials over the next 12 months, interbank currency and money markets are expected to emerge. According to IMF: “Certain exchange restrictions can be removed immediately, for example, by allowing the use of all foreign currency bank account balances for imports, easing import licensing requirements and access to the newly-established foreign exchange retail counters.”
Currency reform is a delicate process and can have far reaching impact on ordinary folks. People still remember 1987 when the cancellation of certain bank notes by the late dictator Ne Win wiped out people's savings, and led to pro-democracy uprising the following year which the military crushed and killed thousands. Poor implementation could easily destabilise the economy.
The business community remains nervous with the latest move: (a) the new rate could become unstable given the narrow market; or worse, (b) strengthen further to the detriment of exports; or (c) prove difficult to maintain stable due to speculative influences. To be successful, the value of the kyat has to be seen as determined by the orderly interplay of market supply and demand.
New investment laws
The new investment laws, while likely to significantly improve Myanmar's business climate, won't solve its massive infrastructure deficit, or answer concerns over its unpredictable legal system, its dysfunctional banking system (ATMs and credit cards are not widely used), and its opaque policy making process. Still, the new laws are keenly awaited.
Foreign investors will be (i) granted a 5-year tax holiday; (ii) free from needing a local partner to start businesses; (iii) free to form joint ventures (with at least 35% foreign capital); (iv) allowed to lease land for up to 30 years, to be extended twice, 15 years each time; (v) required after five years, to employ at least 25% skilled local labour; (vi) exempted to export; (vii) guaranteed against nationalisation; (viii) free to repatriate 100% of profits; and (ix) allowed to import skilled labour.
A new telecommunications law is also expected to create four new phone licences, open to foreigners to bid. Myanmar has only 2-3 million (some estimate much less) mobile phone users today. The number of internet users is even smaller 110,000. The government's target is 50% wireless penetration by 2015.
What, then, are we to do?
The push is on for a really “open door” society. Developments are still evolving. All round support is needed to accelerate and secure political and economic reforms. They have come a long way from where they were a year ago. Today presents a real opportunity for permanent change.
We hear from Aung San Suu Kyi that the President is “sincerely motivated.” He has since moved firmly on both political and economic fronts. The challenge is for the West to recalibrate its response to reciprocate the bold reform initiatives. It would appear there is a new mind set in Myanmar.
The country has been secluded for so long that this time around, people with their new found freedom may understandably, have set their expectations too high to be realistic. Implementation can easily fall short. They have lost everything over the past 50 years. They have nothing more to lose. They want and deserve more in terms of really improving the plight of its impoverished people. They expect much better healthcare and education. Quick reforms in land and agriculture are also badly needed.
All this will require serious political effort by the West commensurate with that made by Myanmar. They urgently want to achieve enough progress to make the process irreversible. For them, there can be no turning back. “People have high hopes (and)... like to see progress on the streets.” I wish them well.
Former banker, Dr Lin is a Harvard educated economist and a British Chartered Scientist who now spends time writing, teaching & promoting the public interest. Feedback is most welcome; email:starbizweek@thestar.com.my