Government’s statement on resolution related to Sri Lankan Tamils issue

Source:http://www.pib.nic.in/newsite/erelease.aspx

Following is the text of the statement made by the Government, to media, on the resolution related to the Sri Lankan Tamils issue (20-March, 2013 11:46 IST:)

Logo Courtesy: www.vimarsh.in

“We wish to share with you certain developments since the last week end. 

The President of the DMK, Shri M Karunanidhi, wrote a letter to the Prime Minister on the Sri Lanka issue with particular reference to the Resolution that is under consideration by the United Nations Human Rights Council (UNHRC). Shri A. K. Antony, Shri Ghulam Nabi Azad and I visited Chennai on 18.3.2013 to discuss the contents of the letter with Shri M Karunanidhi and his senior colleagues. As you are aware – and as disclosed by Shri M Karunanidhi – the DMK urged the Government to bring amendments to the draft Resolution before the UNHRC and also to take steps to bring a Resolution to be adopted by Parliament. We returned to Delhi late on the night of 18.3.2013. 

On the morning of 19.3.2013, Smt. Sonia Gandhi addressed the Congress Parliamentary Party and stated, inter alia, 

“The plight of Tamils in Sri Lanka is very close to our hearts. Our support for their equal rights and equal protection of the laws to them has been unwavering since the days of Indiraji and Rajivji. We are most pained at the manner in which their legitimate political rights continue to be denied to them. We are anguished by reports of unspeakable atrocities on innocent civilians and children, especially during the last days of the conflict of 2009. That is why we demand an independent and credible inquiry into the violation of human rights in Sri Lanka.” 

Shortly thereafter, at about 10.00 AM, the Core Group met to discuss the outcome of the meeting in Chennai. It was decided to formulate amendments to the draft Resolution before the UNHRC. It was also decided to consult political parties on bringing a Resolution to be adopted by Parliament. Even as the meeting was underway, the media reported that Shri M Karunanidhi had announced that the DMK would withdraw its Ministers from the Government and would withdraw support to the UPA. He also stated that if Parliament adopted a Resolution before the end of the current sittings, the DMK would reconsider its decision. 

We are not aware of the reasons why the DMK changed its position between the night of 18.3.2013 and the morning of 19.3.2013. 

Nevertheless, Government began to formulate amendments to the draft Resolution before the UNHRC. The amendments were finalized yesterday. India’s Permanent Representative to the UNHRC is in Delhi for consultations. He will be given suitable instructions to move the amendments at the meeting of the UNHRC. A section of the media has reported that India worked with the United States to ‘dilute’ the text of the draft Resolution. This is a canard. The story is stoutly denied. India’s position has always been – and remains – that the UNHRC should adopt a strong Resolution that would send a resolute message to Sri Lanka and goad Sri Lanka to accept an independent and credible investigation. 

On the issue of a Resolution to be adopted by Parliament, my colleague the Minister of Parliamentary Affairs, Shri Kamal Nath, began consultations yesterday with the political parties. Opinion on the matter is divided. The consultations are continuing and it may be possible to reach a conclusion only later today. 

The Core Group and other senior Ministers met several times yesterday to review the situation. Even as another meeting was underway late last night, DMK leaders met the President of India and gave a letter withdrawing support. We are not aware of the reasons why the DMK changed its position between the morning of 19.3.2013 and the night of 19.3.2013. 

In the meanwhile, the Chief Minister of Tamil Nadu has written a letter dated 18.3.2013 to the Prime Minister urging that India should move amendments to the draft Resolution before the UNHRC. 

As far as the Government is concerned, our position is that we intend to move amendments to the draft Resolution before the UNHRC. We will also continue to consult political parties on bringing a Resolution to be adopted by Parliament.” 

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் தி.மு.க. முடிவு.

தலைவர் கலைஞர் அறிவிப்பு - 19-3-2013
ஈழத் தமிழர்ப் பிரச்சினையில் ஐம்பதாண்டுகளுக்கு மேலாக தந்தை செல்வா அவர்களின் காலந்தொட்டு, திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் அங்குள்ள தமிழர்களின் உரிமைக்காகவும் - தமிழர் வாழ்வாதாரங்களின் பாதுகாப்புக்காகவும் - தமிழ் மொழியின் சமத்துவமான தகுதிக்காகவும் -
குரலெழுப்பி வந்துள்ளது.
அறிஞர் அண்ணா அவர்களின் காலத்திலேயே 1956ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சிதம்பரம் திராவிட முன்னேற்றக் கழகப் பொதுக்குழுவிலும், தொடர்ந்து கட்சியின் மாநாடுகளிலும், ஈழத் தமிழர்களின் உரிமைக்காக அறப் போராட்டங்கள் பலவற்றை நடத்திய வரலாற்றுப் பெருமை கொண்டது
திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்.
தந்தை செல்வா அவர்கள் காலத்தில் ஈழத் தமிழர்களுக்காக அமைதியான முறையில் தொடங்கிய எழுச்சியையும், ஈழத் தமிழ்ச் சமுதாயப் புரட்சியையும் ஆயுத பலம் கொண்டு; அரசின் அதிகார வலிமையைக் காட்டி சிங்கள வெறியர்களின் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டலாம் என்று கருதி செயல் பட்ட சிங்களப் பேரினவாத அரசாங்கத்தின் கொடுமைகளையும், அங்கு வாழும் தமிழர்களின் கலை, கலாச்சாரங்கள் போன்றவைகளையும், அழித்தொழிக்க முனைந்து வன்முறை வெறியாட்டங்களை நடத்திய சிங்கள வெறியர்களுக்கு எதிராக கிளம்பிய விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் விடுதலைப் போராளிகள் அந்த மண்ணில் அடுத்தடுத்த நடந்த போரில் பலியானார்கள் என்றாலுங்கூட; அங்கே கொழுந்து விட்டெரிந்த தமிழ் உணர்வு மங்கிப் போய் விடவில்லை என்பதற்கு உதாரணமாக; வரலாற்றில் பதிந்துள்ள பல  நிகழ்ச்சிகளைக் கோடிட்டுக் காட்ட முடியும்.
தமிழ் இளைஞர்களும், வாலிபர்களும் தங்கள் இனம் வாழ - மொழி வாழ - நடத்திய வீர மரணப் போராட்டங்கள் கூட தமிழ் உணர்வற்றவர் களால் எள்ளி நகையாடப்பட்டாலும், அவைகளையெல்லாம் மீறி நமது குறிக்கோள் வெற்றியே முக்கியம் என்ற கொள்கை உறுதியோடு; ஈழப் போரில் மாண்டு மடிந்த போராளிகளுக்கும், அவர்தம் குடும்பத்தாருக்கும் வீர வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிற சூழலில் அவர்தம் காலடி மண்ணெடுத்து, அதனைத் திலகமாக இட்டுக் கொண்டு, அந்தத் திலகத்தின் சாட்சியாக - தமிழ் ஈழத்தில் சிங்களப் பேரினவாதிகளால் நடத்தப்பட்ட - அதிலும் குறிப்பாக ராஜபக்ஷே அரசின் போர்க் குற்றங்கள் மலிந்த - இரு கருத்துக்கு இடமில்லாத வகையில் இனப் படுகொலையே நடத்தப்பட்டு - உலக அரங்கில் உள்ள நாடுகளின் விவாதத்திற்கு உரியதாக ஆகி விட்ட இந்தச் சூழலில் உலகில் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடு என்று மார் தட்டிக்கொள்ளும் இந்தியத் திருநாடு, இந்தப் பிரச்சினையின் ஆழத்தை உணராமல், விளைவுகளைக் கருதாமல், ஒதுங்கி நிற்பதோ; அல்லது எதிர் மறை கருத்துரைப்பதோ - இந்தியாவில் காந்தியடிகளும், இலங்கையில் தந்தை செல்வநாயகமும் சுதந்திரப் போராட்டத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுத்து நடத்திய அறவழிகளை - அறவே மூடிவிடுவதற்கான; ஜனநாயக விரோதச் செயல்களாகும். 
இவைகளையெல்லாம் ஐ.நா. மன்றத்திலும், ஐ.நா. மனித உரிமைகள்
ஆணையத்திலும் நீதி நெறியோடு ஆய்ந்து பார்த்து - அனைத்து நாட்டு
மக்களின் இதயத்தையும் குளிர வைக்கும் முடிவுகளை மேற்கொள்வார்கள்
என்று எதிர்பார்த்தோம்.
ஆனால் அதற்கு மாறாக இழப்பின் உச்சத்திற்கே தள்ளப்பட்ட இலங்கையும், அந்த இலங்கையின் “தொப்புள் கொடி” உறவு கொண்ட தமிழகம் இடம் பெற்றுள்ள இந்தியாவும், இந்த ஜனநாயக விரோதச் செயல்களுக்கு கதவுகளைத் திறந்து விட்டிருப்பதை இன உணர்வுள்ள எந்த ஒரு தமிழனும் ஏற்றுக் கொள்ள இயலாது.
 எனவே “குதிரை குப்புறத் தள்ளியதும் அல்லாமல், குழியும் பறித்த கதை”யாக, அமெரிக்காவின் வரைவுத் தீர்மானத்தை பெருமளவுக்கு நீர்த்துப் போக விட்டதோடு; திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் முன்மொழிந்த திருத்தங்கள் எவற்றையும் இந்திய அரசு சிறிதும் பரிசீலனையும் செய்யவில்லை. எனவே, ஈழத் தமிழருக்கு எந்த வகையிலும் பயன்படாத சூழ்நிலைகளே உருவாக்கப் பட்டுள்ள நிலையில், இதற்குப் பிறகும் இந்திய மத்திய ஆட்சியில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் நீடிப்பது தமிழினத்திற்கே இழைக்கப்படும் பெரும் தீமை என்பதால், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மத்திய அமைச்சரவையிலிருந்தும், ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியிலிருந்தும் உடனடியாக விலகிக் கொள்வதென முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 

BITTER HARVEST - The Italian marines’ issue could be damaging for the Gandhis

Source:http://www.swapan55.com/2013/03/bitter-harvest-italian-marines-issue.html
Source: http://www.telegraphindia.com/1130315/jsp/opinion/story_16674787.jsp#.UULSWTeGsbJ
Friday, March 15, 2013

By Swapan Dasgupta

PIC COURTESY: http://www.ablble.com/2011/08/sonia-gandhi-and-annie-besant-political.html

Prime Minister Manmohan Singh has often been mocked for his persistent refusal to speak on issues that warrant interventions at the highest level of government. It is a commentary on the potential consequences of the two Italian marines refusing to return to India for their trial on charges of killing two Indian fishermen on the high seas that he actually spoke on the subject in both Houses of Parliament last Wednesday. More to the point, he departed from his usual mealy-mouthed cautiousness and spoke sternly of “consequences for our relations with Italy” if the authorities in Rome persisted in violating a solemn assurance by the Government of Italy to the Supreme Court that the two accused would return to Kerala for their trial after the Christmas holidays.

The reason why the Prime Minister felt compelled to make an intervention, rather than leave it to External Affairs Minister Salman Khursheed, is obvious. For the Congress, Italy has always been a touchy subject—at least ever since the Bofors scandal broke in Sweden in 1988. Those with memories will recall that businessman Ottavio Quattrocchi fled India (or, rather, was allowed to flee) in haste on the night of July29-30, 1993, after the Swiss authorities had confirmed a Bofors trail to his bank accounts. And Quattrocchi was no ordinary Italian business representative of Snamprogetti; he was well-known in Delhi as a man who flaunted his social connection with Rajiv and Sonia Gandhi.

What the Congress legitimately fears is that any murky controversy involving either Italy or even an Italian citizen has the potential of being viewed in the bazars of India as—what former BJP minister Jaswant Singh slyly called—an “Italian Job”. The allusion was, of course, to the cult film of a wonderfully executed robbery of gold ingots. The 1989 election which saw Rajiv Gandhi’s steamroller majority crumble, for example, witnessed the explosion of evocative ditties alluding to the then Prime Minister’s special relationship with his sasural. Indeed, it became customary for Italy to be dubbed as the “nation-in-law” and for the mythical ideal of a Ram Rajya to be juxtaposed against the Congress’ Rome Rajya.

To be fair, there is very little to suggest that Sonia Gandhi consciously played up her Italian origins. Even Tavleen Singh’s best-selling Durbar which claims to provide a ringside view of Rajiv and Sonia from the time they were private citizens doesn’t dwell on Sonia flaunting her Italian-ness. Indeed, after the UPA Chairperson was badly singed for her association with Quattrocchi, she has taken exceptional care to leave her national origins far behind and project herself as an Indian bahu, a person who has imbibed the culture, traditions and ethos of her husband’s family. I have personally heard innumerable anecdotes from European journalists and diplomats indicating that she has invariably replied in English when addressed in Italian. Sonia can’t do much about her accent which continues to be decidedly Italian, but in everything else she has ensured that there is little overt traces of foreign-ness in her public persona.

It is this conscious attempt to Indianise herself that may explain why the ‘foreign origin’ issue has been carrying diminishing returns. In March 1999, the fact of her Italy-born status was certainly a factor behind her inability to muster the numbers to form a government after Atal Behari Vajpayee’s Government failed the floor test by a single vote. There is sufficient anecdotal evidence to suggest that Mulayam Singh Yadav’s reluctance and even the CPI(M)’s wariness to endorse a Sonia-led Government was in a large measure due to a larger national wariness over a “foreigner” occupying the top political job.

On her part, Sonia imbibed the lessons of the 1999 failure. Therefore, when she had the opportunity in May 2004 to become Prime Minister—despite Sushma Swaraj’s awesome threat to discard her hair in mourning—she allowed her “inner voice” to pass on the responsibility to Manmohan Singh. Today, Sonia remains the foremost political authority in both the Congress and the UPA Government. Additionally, Sonia has a keen sense of political calculation that is inspired by her mother-in-law: her political distance from Rajiv is marked. Yet, it is precisely due to the fact that she was born an Italian citizen that she has been unable to translate her status as head of the Congress dynasty to a Constitutional position.

Acknowledging this does not in any way undermine her pre-eminence in the present political Establishment. Nor does it diminish her responsibility for the overall performance of the UPA Government. In the public imagination at least, both the successes and the failures of the UPA since 2004 are attributed to her. In the more cloistered world of the political class, this extends to the UPA’s dismal record in controlling corruption. Even the controversial business practices of her son-in-law Robert Vadra have been pinned on her indulgence.

However, being a step removed from the day-to-day grind of governance has enabled Sonia to establish a distinct political positioning. In fiscal terms, the UPA’s expansion of the welfare net may well be grossly irresponsible. However, her pro-active role in establishing the MNREGA and getting the proposed Food Security Act passed has established her so-called ‘pro-poor’ credentials—something that appeals to Congress activists who believe in hand-outs as the route to electoral success. Although India is no longer a shortage economy bolstered by an inefficient public sector, Sonia stands out in the emerging market economy as the Lady Bountiful, doing ‘good works’ for the poor and the vulnerable.

If 2014 was going to be a ‘normal’ election with no apparent dominant theme and no star personality, this blend of Mother India and Mother Teresa may well have fulfilled the Congress’ desire to remain in the reckoning as the default party of India. Unfortunately, the slowdown of the economy, the well-publicised cases of mega corruption and the perceived sense of drift may well make the polls into something more significantly dramatic—especially if Narendra Modi emerges as the challenger. At this juncture, when the Congress appears so fragile and heir-apparent Rahul Gandhi presents himself as so uninspiring, the last thing the Congress would want is for some additional controversy to shake the first family.

The issue of the Italian marines seen in isolation would appear like an embarrassment. However, read with the investigations in Italy into the bribes given for the purchase of AgustaWestland helicopters and the real estate greed of Vadra, there is every danger that the Gandhi family could suffer huge collateral damage. The mood in Italy is dead against any return of the absconding marines to India. But Indian national pride could equally come to the fore if New Delhi attempts a workable compromise solution. Already there are dark hints of a quid pro quo that would involve the Italian authorities going very slow on the inquiries into the bribes allegedly paid by AgustaWestland.

Most conspiracy theories can ever be substantiated by hard evidence. However, electoral trials are based almost exclusively on perceptions. People, as Modi rightly pointed out in a different context last week, tend to forgive the lapses of a regime that is otherwise seen to provide good governance. The Congress cannot at this juncture hope for such generosity. On the contrary, the UPA may well be a victim to the perverse habit of believing the worst of anyone who is down. Sonia has so far escaped this onrush of spite. But unless the Government can resolve the present Italian muddle, the Congress President could well be its unintended victim. 

Chennai Port still on top in car handling

Source: www.sagarsandesh.com

Chennai Port is more likely to retain the ‘numero uno’ position in car handling among the major ports in the country in the current financial year 2012-13, latest data released from the port has revealed.

According to official sources, the number of cars handled as on March 1 stands at 2, 48, 469 units as against 2, 35, 826 handled during the same period last year.

“After the Madras High Court ban on coal and iron ore handling, we have focused on many avenues for improving our handling figures and cars are one among them,” a senior Chennai Port Trust official told Sagar Sandesh.

It may be noted here that the port's nearest competitor – Ennore Port Limited (EPL) - had handled about 1.04 lakh cars last year and this year (2012-13), the port is expected to handle about 1.60 lakh car units.

Besides, the port management also pooh-poohed the popular notion among the EXIM industry that the port, without iron ore and coal handling, would suffer a huge revenue loss as well as plummet on annual figures.

“A substantial increase in handling the dry bulk cargoes viz., barytes, limestone and dolomite has made good the loss in coal and iron ore,” the senior official said.

Besides, the Chennai Port also achieved a throughput of 48.66 MT up to February compared to 51.30 MT achieved for the same period February 2012. However, excluding the throughput of iron ore and coal for the period ending February vis-à-vis the corresponding period of the previous year, the throughput is 48.66 MT and 48.06 MT respectively registering a growth of 1.25 per cent, the official added.

Apart from this, the land area rendered surplus due to the vacation of coal plots measuring about 2, 78, 518 sq.m., since October 2011, has contributed more space for the storage and thereby resulted in attracting clean cargo for the port.

As the port has been showing better performance on the handling front, M/s. State Trading Corporation (STC) exported about two lakh tonnes of wheat through Chennai Port for the first time from October 2012. With these types of diversified interests to remain in the race, we are expected to handle more such clean cargoes to compensate the loss in suspending the dusty cargoes, the official said.

On witnessing the encouraging wheat vessels’ ship day output, it is reliably learnt that STC plans to export one lakh tonnes per month through Chennai Port from April.

On the productivity improvement front, the port envisages to levy half shift gang charges as an effective strategy to improve the productivity at optimized cost. The physical efficiency of the port has witnessed considerable improvement ensuring higher standard amidst competitive growth in the region.

ஐ.ஏ.எஸ். தேர்வை இனி தமிழில் எழுத முடியாது!

Source: http://dinamani.com/tamilnadu/article1496728.ece

ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். உள்ளிட்ட தேர்வுகளை தமிழ் உள்ளிட்ட மாநில மொழிகளில் எழுத முடியாதவாறு மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் புதிய விதிகளை அறிவித்துள்ளது.

PIC COURTESY: http://www.aarthincrafts.com/images%5CTamilVowelsSheet.jpg

கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். என்பது இனி வெறும் கனவாகவே போய்விடக்கூடும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் கடந்த வாரம் வெளியிட்ட அறிவிப்பாணையில் ஐ.ஏ.எஸ். முதன்மை (மெயின்) தேர்வில் மாற்றங்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. முதன்மை தேர்வு எழுதுவதிலும், விருப்பப் பாடங்களைக் குறைத்து பொது அறிவு மற்றும் பொதுப்பாடங்களுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கும் வகையிலும் மாற்றங்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

முதன்மைப் பாடத் தேர்வு எழுதுவோரில் குறைந்தபட்சம் 25 பேர் ஒரு மொழியில் தகுதி பெற்றிருந்தால் மட்டுமே, அந்தப் பிராந்திய மொழியில் தேர்வு எழுத அனுமதிக்கப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இது ஹிந்தி அல்லது ஆங்கிலத்துக்குப் பொருந்தாது எனவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதேபோல், பட்ட வகுப்பில் மாணவர்கள் படித்த மொழி வழியாக மட்டுமே முதன்மைத் தேர்வு எழுத அனுமதிக்கப்படுவர் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், பிராந்திய மொழிகளில் முதன்மைத் தேர்வு எழுதுவோரின் எண்ணிக்கை மிகச் சொற்பமாகக் குறையும் என கூறப்படுகிறது.

அதோடு, தமிழ் இலக்கியத்தை, தமிழ் இலக்கியம் படித்தவர்கள் மட்டுமே விருப்பப்பாடமாகத் தேர்வு செய்ய முடியும் எனவும் மற்றொரு விதியில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழ் மொழியில் தேர்வு எழுதுவோர் பெரும்பாலும் தமிழ் இலக்கியத்தைத் தேர்வு செய்துதான் படித்து வருகின்றனர். அவர்கள் இந்தத் தேர்வில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சியும் பெற்று வருகின்றனர்.

2009-ல் 622 பேரும், 2010-ல் 561 பேரும் தமிழில் தேர்வு எழுதினர். கடந்த 5, 6 ஆண்டுகளில் மட்டும் தமிழில் தேர்வு எழுதிய 10-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரிகளாகத் தேர்வு பெற்றுள்ளனர். ஒவ்வொரு ஆண்டும் முதல் கட்டத் தேர்வுக்குப் பிறகு நடைபெறும் பிரதான தேர்வை தமிழகத்தில் 300 முதல் 600 பேர் வரை எழுதுகின்றனர்.

பட்டப்படிப்பில் தமிழ் வழியில் படித்தால் மட்டுமே தமிழில் தேர்வு எழுத முடியும் என்ற புதிய விதியால் ஓரிரு மாணவர்கள் மட்டுமே பிரதான தேர்வை தமிழில் எழுதும் தகுதியைப் பெறுவர். எனவே 25 பேர் என்ற குறைந்தபட்ச எண்ணிக்கையை எட்டவே முடியாது. ஹிந்தி அல்லது ஆங்கிலத்தில் படித்த மாணவர்களுக்கு இந்தத் தேர்வில் வெற்றி பெற வாய்ப்புகள் அதிகம் ஏற்பட்டுள்ளதாக ஐ.ஏ.எஸ். தேர்வுக்குப் படித்து வரும் மாணவர்கள் தெரிவித்தனர்.

இந்தப் புதிய விதிகள் மறைமுகமான ஹிந்தி திணிப்பே என்றும் அவர்கள் குற்றம்சாட்டினர்.

ஐ.ஏ.எஸ். தேர்வுக்குப் படித்து வரும் மாணவர்கள் இதுகுறித்து மேலும் கூறியது:

பட்டப்படிப்புகளில் தமிழ் வழியில் படித்திருந்தால் மட்டுமே தமிழில் தேர்வு எழுத முடியும் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. இதன் காரணமாக, பி.இ., எம்.பி.பி.எஸ். போன்ற தொழில் படிப்பு முடித்த மாணவர்கள் தமிழில் தேர்வே எழுத முடியாது. பி.ஏ., பி.எஸ்சி., போன்ற படிப்புகளும் மிக அரிதாகவே தமிழ் வழியில் வழங்கப்படுகின்றன.

எனவே, கிராமப்புற மாணவர்கள் இனி தமிழ் வழியில் தேர்வு எழுத முடியாது என்று அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

ஆங்கில வழிப் படிப்புகளில் தேர்ச்சிப் பெறுவதற்கு பெரிய அளவில் ஆங்கிலப் புலமை தேவையில்லை. ஆனால், இந்தியாவில் முதல் 100 பேரில் ஒருவராக வருவதற்கு மேம்பட்ட ஆங்கிலப் புலமை நிச்சயம் தேவை. எனவே, இந்தப் புதிய திருத்தங்கள் அனைத்தும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு எதிராகவே உள்ளதாக ஐ.ஏ.எஸ். தேர்வுக்கு தயாராகி வரும் கோவை மாணவர் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

வரலாறு, புவியியல் போன்ற விருப்பப் பாடங்களை யார் வேண்டுமானாலும் எடுக்கலாம் என்ற நிலையில் தமிழ் இலக்கியத்துக்கு மட்டும் கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டிருப்பதற்கும் தேர்வர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர்.

இந்த அனைத்துக் கட்டுப்பாடுகளும் ஹிந்தி மற்றும் ஆங்கிலம் பேசும் மாணவர்களுக்குப் பொருந்தாது என்பதிலிருந்து மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் ஹிந்தி பேசாத மாநிலங்கள் மீது மறைமுகமாக ஹிந்தி திணிப்பில் ஈடுபடுவதாகவும் சில தேர்வர்கள் புகார் தெரிவித்தனர்.

நகர்ப்புற மாணவர்களுக்கு சாதகமானது: இந்தப் புதிய விதிகள் நகர்ப்புற மாணவர்கள் மட்டுமே ஐ.ஏ.எஸ். ஆகும் வகையில் உள்ளதாக சங்கர் ஐ.ஏ.எஸ். அகாதெமியின் இயக்குநர் சங்கர் தெரிவித்தார்.

முதன்மைத் தேர்வில் இருந்த 2 விருப்பப் பாடங்கள் 1 ஆகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்குப் பதிலாக பொதுப் பாடங்கள் 2 ஆக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது நல்ல வரவேற்கத்தக்க மாற்றம்.

ஆனால், மாநில மொழிகளில் தேர்வு எழுதக் கூடாது என்பதை மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் வேறு வார்த்தைகளில் கூறியுள்ளது.

தமிழ் படித்தவர்கள் மட்டுமே தமிழில் எழுத முடியும். தமிழில் எழுத முடியுமா என்று தெரிந்துகொள்ள அவர்கள் காத்திருக்க வேண்டும். முதன்மைத் தேர்வுக்கு ஒரு மாதத்துக்கு முன்பே அந்த மாநில மொழியில் தேர்வு எழுத முடியுமா, இல்லையா என்பது தெரியவரும்.

அதேபோல், தமிழ் இலக்கியத்தை விருப்பப் பாடமாக எடுத்துப் படிப்பதையும் தடுக்கும் வகையில் புதிய விதிகள் உள்ளன. இந்த விதிகள் அனைத்தும் கிராமப்புற,ஆங்கிலம் தெரியாத மாணவர்களுக்கு எதிராக உள்ளன என்றார் அவர்.

பிராந்திய மொழிகளில் தேர்வு எழுத 25 பேர் என்ற குறைந்தபட்ச எண்ணிக்கையை நீக்க வேண்டும், ஏற்கெனவே இருந்தவாறு பட்டப்படிப்பை எந்தமொழி வழியாக படித்திருந்தாலும் அவர்களை தமிழ் வழியில் எழுத அனுமதிக்க வேண்டும், தமிழ் இலக்கியத்தை யார் வேண்டுமானாலும் விருப்பப் பாடமாகத் தேர்வு செய்ய அனுமதி வழங்க வேண்டும் என்று தேர்வர்கள் கோருகின்றனர்.

மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையத்தின் மூலம் ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். உள்ளிட்ட பணியிடங்கள் நிரப்பப்படுகின்றன. முதல் கட்டத் தேர்வு, பிரதான தேர்வு, நேர்முகத் தேர்வு என மூன்று கட்டங்களாக தேர்வுகள் நடத்தப்படும்.

இதில் முதல்நிலைத் தேர்வு (பிரிலிமினரி) அப்ஜெக்டிவ் டைப் வினாக்களாக இருக்கும். அதாவது சரியான விடையைத் தேர்வு செய்யும் வடிவில் இருக்கும். பிரதான தேர்வு முழுவதும் கட்டுரை வடிவில் இருக்கும்.

இந்தக் கட்டுரை வடிவிலான தேர்வுக்கான வினாக்கள் ஆங்கிலம் மற்றும் ஹிந்தியில் இருக்கும். ஆனால், இதற்கான விடைகளை மாணவர்கள் தமிழிலோ அல்லது வேறு பிராந்திய மொழிகளிலோ அளிக்கலாம் என்ற நடைமுறை அமலில் இருந்தது. இப்போது அதற்கு கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டுள்ளது. பிரதான தேர்வில் 2 விருப்பப் பாடங்களுக்கு பதில் இனி ஒரு விருப்பப் பாடம் மட்டுமே இருக்கும்.

பாமக கண்டனம்

 ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். தேர்வுகளை தமிழில் எழுதுவதற்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள புதிய கட்டுப்பாடுகளுக்கு பா.ம.க. நிறுவனர் ராமதாஸ் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளார்.

இதுதொடர்பாக, பா.ம.க. நிறுவனர் ராமதாஸ் ஞாயிற்றுக்கிழமை வெளியிட்ட அறிக்கை: மாநில மொழி பேசும் மக்களின் உணர்வுகளை சற்றும் மதிக்காமல் கொல்லைப்புற வழியாக ஹிந்தியை திணிக்கும் நடவடிக்கைகளில் மத்திய அரசு ஈடுபட்டு வருகிறது.

தமிழ் வழியில் பட்டம் படித்தவர்கள் மட்டுமே ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ். பணிகளுக்கான பிரதான தேர்வை தமிழில் எழுத முடியும் என்றும், தமிழ் இலக்கியத்தில் பட்டம் பெற்றவர்கள் மட்டும் அதை விருப்பப் பாடமாக தேர்வு செய்ய முடியும் என்றும் அண்மையில் மத்திய அரசின் அறிவிப்பாணையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மாநில மொழி மக்களுக்கு எதிரான இந்த அறிவிப்பை உடனடியாகத் திரும்பப் பெற்று, முதன்மைத் தேர்வுகளை தமிழ் உள்ளிட்ட மாநில மொழிகளில் எழுதலாம் என்று மத்திய அரசு அறிவிக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், இந்தக் கோரிக்கையை வலியுறுத்தி மே 26-ம் தேதி குடிமைப் பணிகளுக்கான முதல்நிலைத் தேர்வு நடைபெறும் மையங்கள் முன்பு பா.ம.க. சார்பில் மிகப்பெரிய போராட்டம் நடத்தப்படும் என்று கூறியுள்ளார் ராமதாஸ்.

The Tamils in Sri Lanka: From Tigers Into Lambs

Source: http://www.huffingtonpost.com/jack-healey/the-tamils-in-sri-lanka-f_b_2806610.html

By Jack Healey, 
Founder, Human Rights Action Center

Imagine a global nation of people stretched into a diaspora that numbers perhaps 80 million people, more than five times the global Jewish population. Have you heard of the Tamils? They are in South India, Malaysia, Canada, Sri Lanka and around the world. Mostly Hindu, there is a substantial Christian and Muslim population. You're probably familiar with the work of A.R. Rahman from Slumdog Millionaire and M.I.A. from "Paper Planes." You've likely been entranced by the work of film director M. Night Shyamalan and have laughed at the comic timing of Aziz Ansari on Parks and Recreation.
You may not be aware of the groundbreaking work of Navi Pillay, as United Nations officials hardly get name-checked in pop culture, but she has expanded the recognition of human rights into long-overdue areas. In short, you may never have heard of the Tamils, but you have certainly come into contact with their work in arts, politics, and sciences. But this article is not about Tamil culture.
After decades of being systematically marginalized in Sri Lanka since independence from the British, Black July in 1983 saw the slaughter of an unknown number of Tamils. 
Estimates range between 400 and 3000 Tamils killed and perhaps 25,000 injured. This was the onset of large-scale civil war. Continuing for decades in fits and starts, the armed conflict ended with a massive military operation by the Sri Lankan government forces against Tamils struggling for an independent state.
In an unfortunate chapter of the war's closing days, in May of 2009, the White Flag Incident saw the killing of Tamils who thought they'd arranged for a surrender. The "resolution" of the conflict has left a diaspora increased by refugees, perhaps 90,000 Tamil war widows, and has attracted the attention of international officials concerned about the ongoing strife faced by Tamils in Sri Lanka. But this article is not about civilian strife or poor conduct in a rather "uncivil" war.
Tamils have continued to suffer with the systematic rape of women, men, and children. A report issued by Human Rights Watch this past week documents rape and sexual violence committed against Tamils in custody and is a deeply disturbing read. An earlier piece discussed the "capture" of a 12-year-old Tamil boy who was given a snack and began to relax before he was shot and executed at point blank range for the crime of being a family member of a Tamil soldier. There are reams of documentation of this violence, committed by a government that has been bending its peculiar Buddhist mythology to serve its rather un-Buddhist pogrom against those deemed ethnically different. But this article is not about the violence inflicted on children or the use of sexual violence by the state.
The government of Sri Lanka has been an item of concern to the international community and that concern grows. In the past month, they have refused human rights monitors from the United Nations and the UK has determined that the threat of torture faced by returning Tamils is enough to preclude their deportation back to the island nation. 
It is vital that international teams are given access to the Tamil areas in both the east and the north to assess the extent of the suffering and to try to alleviate the gap in basic human needs there. The Sri Lankan government must act in accordance with human rights standards and the principles of common civility. But this article is not about the failure of the government in Colombo to live up to international standards in human rights.
What it is about is the transformation of the "Tigers" into Lambs. In 2009, the LTTE suffered military defeat at the hands of the government. The wide expectation was that what was to come was perhaps decades of lower intensity conflict as arms caches might be rebuilt and an organization recovered. 
What happened instead was that the Tamil struggle reoriented as a nonviolent campaign, one that has been inclusive and international for elements of the community from around the world. 
The Transnational Government of Tamil Eelam had an inaugural meeting in Philadelphia in 2009 after preparing with the assistance of a diverse advisory committee. They have taken referendums of their community sentiment, have held elections about priorities and principles, and are continuing to strive for their right to basic human rights and basic political rights in accordance with the wishes of their community. This is revolutionary, and not in the old-school militancy that makes for soundbites and copy. This is a revolution of spirit for basic rights that has transformed an armed group into an exemplar of civil society participation and with a commitment to nonviolence. 
If only the Sri Lankan government would rise to meet this challenge and opportunity. This article is a call to recognize and appreciate and acknowledge that the Tigers have become Lambs and that the commitment to the principles enshrined in common decency and the Universal Declaration of Human Rights is worth working for in the Tamil community and for all peoples. 
This article is about the Tigers that have become Lambs and who deserve the world's attention and work so that their commitment to nonviolence matches the world's commitment to their human and political rights. Wake up, world. A diaspora of 80 million is waiting for your attention. This article is about the yearning of a people for basic human and political rights from an armed struggled to a nonviolent and democratic one. The world awaits your response.

பாலச்சந்திரன் யுத்த சாட்சிமட்டுமல்ல!

Source: http://globaltamilnews.net/GTMNEditorial/tabid/71/articleType/ArticleView/articleId/89192/language/ta-IN/article.aspx

குளோபல் தமிழ் செய்திகளுக்காக பார்த்தீபன்

இப்பொழுது உலகமெங்கும் ஒரு சிறுவனுடைய புகைப்படம்தான் மனித மனங்களை உலுப்பிக்கொண்டிருக்கிறது. இசைப்பிரியாவின் படத்தைப்போலவோ அல்லது வேறு போர்க்குற்றப் படங்களைப் போலவே இரத்தமும் சதையும் அற்ற ஒரு புகைப்படம். கொடும் யுத்த களமொன்றில் பாதை மாறி சிக்கியவனைப்போல ஏக்கம் நிறைந்த பார்வை நிரம்பிய சிறுவனின் முகம். அந்தப் பார்வைதான் உலகத்தின் முழுப் பார்வையையும் குவியச் செய்திருக்கிறது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் பன்னிரண்டு வயது மட்டுமே நிரம்பிய பாலச்சந்திரனின் படங்கள்தான் அவை. 

யுத்தம் முடிந்து சில நாட்களிலேயே பாலச்சந்திரன் யுத்த களத்தில் கொல்லப்பட்டு கிடக்கும் படங்கள் வெளியாகியிருந்தன. கடந்த ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் சனல் 4 தொலைக்காட்சி வெளியிட்ட ஆவணப்படத்திலும் மிகவும் நெருக்கமாக நின்று பாலச்சந்திரன்;மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்திக் கொலைசெய்த படங்கள் வெளியிடப்பட்டிருந்தன. பாலச்சந்திரன் உயிருடன் இராணுவத்திடமிருந்த படங்களிலும் அவன் கொல்லப்பட்டுக்கிடக்கும் படங்களிலும் ஒரே காற்சட்டையையே அணிந்திருக்கிறான். 

லட்சம் மக்களை கொன்றது இலங்கை அரசு. பல ஆயிரம்பேரை சித்திரவதை செய்து கொன்றது. இசைப்பிரியா போன்ற பெண்போராளிகளையும் பெண்களையும் சிதைத்து கொன்றது. ஆண் போராளிகளை நிர்வாணமாக்கி கண்களை கட்டி கைகளை பின் பக்கமாக கட்டி சுட்டுக் கொன்றது இலங்கை இராணுவம். எல்லாக் கொலைகளையும் செய்துவிட்டு செய்யவில்லை என்று மறுத்து வந்த இலங்கை பாலச்சந்திரனின் கொலையில் வகையாகச் சிக்கியிருக்கிறது என்று நாம் கருதினாலும் இலங்கையும் இந்த படுகொலையை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. 

பதற வைத்த படங்கள்

இலங்கையின் போர்க்குற்ற மீறல்கள் பற்றிய பல ஆவணப்படங்களை வெளியிட்ட பிரிட்டனில் உள்ள சனல் 4 தொலைக்காட்சி பாலச்சந்திரன் கொல்லப்படுவதற்கு முன்பான இறுதிக்கணங்களில் எடுத்த படங்களை வெளியிட்டுள்ளது. இந்தப் படங்கள் சனல் 4 தொலைக்காட்சியின் போர் தவிர்ப்பு வலயம் என்ற ஆணவப்படத்தில் அடங்குகின்றன. இந்தப் படங்கள் இரத்தமும் சதையுமற்ற படங்கள் என்ற பொழுதும் உலகில் பலரின் நெஞ்சை பதற வைத்துவிட்டது. பலரது கண்களை நனைத்துவிட்டது. 

இந்தப் புகைப்படம் ஒன்றில் பாலச்சந்திரன் வாயில் எதையோ கொறித்துக் கொண்டிருக்கிறான். இன்னொரு படத்தில் யாரையோ ஏக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் ஒரு இராணுவப் பதுங்குகுழியில் மண்மூட்டைகளுக்கு நடுவில் இருத்தப்பட்டிருக்கிறான். தனக்கு என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை அறியாத பிஞ்சு மனதுடன் காணாமல்போன ஒரு சிறுவனாக அவன் குந்தியிருக்கிறான். அவனுக்கு அருகில் ஒரு கோப்பையில் குடிநீரும் மடியில் ஒரு பிஸ்கட்டுப் பைக்கற்றும் இருக்கிறது. ஒரு சரத்தினால் (லுங்கி) தன்னை முடியிருக்கிறான். அந்தப் படத்தில் பாலச்சந்திரனை ஒரு இலங்கை இராணுவ சிப்பாய் பார்த்துக்கொண்டு நிற்கிறார். அவரின் கையின் சிறிய பகுதியும் இலங்கை இராணுவச்சீருடையின் சிறிய பகுதியும் படத்தில் பதிவாகியுள்ளது. 

இதற்குப் பின்னர் அவனுக்கு என்ன நடந்தது என்பதை உணர்த்தும் படங்கள் கடந்த காலத்திலேயே வெளியாகிவிட்டது. அந்தப் படங்களில் பாலச்சந்திரனின் பிஞ்சு உடல்மீது இருப்புத் துப்பாக்கியினால் சுடப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு சிறுவன் தாக்க முடியாததும் அதை விபரிக்க முடியாததுமான அக்கொலை நடந்தேறியிருக்கிறது. 

ஒப்புக்கொள்ளும் சவேந்திரசில்வா

விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் ஒரு தீவிரவாதி என்று சொல்லியுள்ள இந்தியாவின் ஜனதாக் கட்சியின் தலைவர் சுப்பிரமணிய சுவாமி பாலச்சந்திரனும் ஒரு தீவிரவாதி என்று சொல்லியுள்ளார். அவர் இலங்கை ஜனாதிபதி ராஜபக்சவின் உற்ற நண்பராவார். ஒரு குழந்தையை தீவிரவாதி என்று சொல்லி அவனது கொலையை நியாயப்படுத்தி ராஜபக்சவை காப்பற்றுமளவில் அவர் ராஜபசக்சவுக்கு விசுவாசமாக இருக்கிறார். கிளிநொச்சியில் உள்ள ஒரு பாடசாலையில் கல்வி கற்று வந்த ஒரு சிறுவனைத்தான் இப்படிச் சொல்லியுள்ளார் சுவாமி. 

இதைப்போல இப்பொழுது யுத்தக்குற்றத்தில் முக்கிய பங்குடையவரும் தற்போதைய ஐ.நாவின் வதிவிட பிரதிநிதியுமான சவேந்திர சில்வா பாலச்சந்திரன் விடுதலைப் புலிகளின் சிறுவர் பிரிவில் இருந்தவர் என்று சொல்லியுள்ளார். இதன் மூலம் நாங்கள்தான் பாலச்சந்திரனை படுகொலை செய்துள்ளோம் என்று இலங்கை சார்பாக சவேந்திரசில்வா ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். இதுநாள்வரை செய்த குற்றங்களை மறைத்து வந்தது இலங்கை. பாலச்சந்திரன் ஒரு சிறுவர் போராளி என்பதன் மூலம் அவரை நாங்கள்தான் கொலை செய்தோம் என்பதை போர்க்குற்றத்தில் முக்கிய பங்குடைய போர்க்குற்றவாளியான சவேந்திரசில்வா ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். 

இதுபோல கொல்லப்பட்டவர்கள்

பாலச்சந்திரனைப்போலவே மரணத்திற்கு முன்பாக விடுதலைப் புலிகளின் தளபதி ரமேஸின் புகைப்படங்களும் வெளியாகியிருந்தன. அவர் இலங்கை இராணுவத்தினரால் கொலை செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக விசாரணை செய்யப்படும் வீடியோ காட்சிகளும் புகைப்படங்களும் வெளியாகியிருந்தன. பின்னர் அவர் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கும் புகைப்படமும் எரிக்கப்படும் புகைப்படமும் வெளியானது. 

இதைப்போல இன்னொரு போராளி இராணுவத்தால் கத்தியால் குத்தி சித்திரவதை செய்யப்படும் புகைப்படமும் பின்னர் கொலை செய்யப்பட்டு புலிக்கொடி போரத்திய புகைப்படமும் வெளியானது. சனல் 4 முதன் முதலில் வெளியிட்ட ஆவணப்படத்தில் இராணுவத்திடம் உயிருடன் பலர் இருந்த புகைப்படமும் வெளியிடப்பட்டது. அதில் பாலச்சந்திரனைவிட வயது குறைந்த ஒரு சிறுவனும் இருந்தான். அவனுக்கு என்ன நடந்தது என்றும் தெரியாது. இதைவிட உயிருடன் பிடிபட்டு கொன்று சிதைக்கப்பட்ட பலரது புகைப்படங்கள் வெளிவந்துள்ளன. 

இலங்கை இராணுவத்திடம் பல ஆயிரம் பேர் சரணடைந்துள்ளார்கள். இவர்களில் பலருக்கு நடந்த கதிதான் இந்தப் புகைப்படங்கள். சரணடைந்தவர்களுக்கும் காணாமல் போனவர்களுக்கும் என்ன நடந்திருக்குமோ என்ற பதைபதைப்பை இந்தப் புகைப்படங்கள் இப்பொழுது மக்களிடத்தில் ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தப் புகைப்படங்கள் யுத்தகளத்தில் இன்னும் என்னென் நடந்தன என்ற பலவிதமான கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. 

உலகெங்கும் எழுந்த எதிர்ப்பு

குழந்தையைப் பார்த்து இரங்காதவர்கள் யாருமில்லை. குழந்தைகள் எந்தப் பகையையும் உடையவர்களில்லை. உலகத்தில் உள்ள எல்லாக் குழந்தைகளையும் எல்லோரும் விரும்புவார்கள். பாலச்சந்திரன் என்ற சிறுவனின் மரணத்திற்கு முன்பான கணங்களைப் பார்த்த பொழுது உலகெங்கும் இருந்து கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா, முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதி ஏனைய ஈழ ஆதரவு தலைவர்கள் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தார்கள். 

தமிழர்கள் வாழும் நாடுகள் எல்லாம் கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியுள்ளது. மலேசியாவில் இலங்கை தூதரகத்தை தமிழர்கள் தாக்கியுள்ளார்கள். தமிழகத்தில் இலங்கை தூதரகம், உள்ளிட்ட பல இடங்களில் எதிர்த்து போராட்டங்கள் நடந்தன. தமிழகத்தில் நடந்த ஒரு கூட்டத்தில் சுமார் 350 சிறுவர்கள் பாலச்சந்திரனின் முகத்தை மூடியாக அணிந்து வந்து நெஞ்சை உருக்கும் விதமாக கேள்வி எழுப்பிப்போரடினார்கள். இலங்கை அரசு உலகில் எந்தவொரு நாடும் ஈடுபடாத போர்க்குற்றங்களில் ஈடுபட்டது தெட்டத் தெளிவாகியுள்ளது. 

ஓடி ஆடிய கிளிநொச்சி 

பாலச்சந்திரன் பிரபாகரனின் இளைய மகன். பாலச்சந்திரன் கிளிநொச்சி கனிஷ்ட மகா வித்தியாலயத்தில் கல்வி கற்றான். பாலச்சந்திரன் போருக்குள் பிறந்து வளர்ந்த பிள்ளை. அவன் வாழ்வு முழுக்க முழுக்க பதுங்குகுழிக்குள்ளாகவே இருந்தது. அவன் கிளிநொச்சி நகரத்தில் உள்ள கனிஷ்;;ட மகாவித்தியாலயத்தில் கல்வி கற்க வந்த பொழுதுதான் பதுங்குகுழிக்கு வெளியலான வாழ்க்கையை மிகவும் ஆர்வத்துடன் அனுபவித்தான். 
சக மாணவர்களுடன் விளையாடுவதில் மிகவும் ஆர்வம் காட்டினான். அது அவன் காணாத ஒரு உலகமாக இருந்தது. கிளிநொச்சி நகரத்தில் உள்ள முற்றவெளி என்ற மைதானத்தில் விளையாட விடும்படி தன்னை பாடசாலைக்கு அழைத்து வரும் போராளிகளிடம் அவன் கேட்டிருக்கிறான். அங்கு கொண்டு போய்விட்டதும் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடியிருக்கிறான். இந்தப் பச்சைப் பாலகனைத்தான் தீவிரவாதி என்றும் சிறார் போராளி என்றும் இலங்கை சொல்லுகிறது. 

அமெரிக்காவின் அரசியலா?

தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான யுத்தத்தில் இந்தியா, அமெரிக்கா போன்ற பல நாடுகள் தேவையான உதவிகளை எல்லாம் வழங்கியிருந்தன. இலங்கை இழைத்த போர்க்குற்றத்திலும் மனித உரிமை மீறலிலும் இந்தியா, அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகளுக்கும் பங்கியிருக்கிறது. அதனால் இலங்கைமீது ஏன் அமெரிக்கா இத்தகைய தீர்மானத்தை கொண்டுவரத் துடிக்கிறது என்று சந்தேகம் பரவலாகவே நிலவுகிறது. இது அமெரிக்காவின் அரசியலா? என்றும் கேள்விகள் எழாமலில்லை. 

இலங்கைக்குள் இப்பொழுது இந்தியாவும் சீனாவும் கால் பதித்து போட்டியில் ஈடுபடுகின்றன. இதனால் இலங்கைக்குள் யார் என்று இந்த இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையிலும் நிழல் யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கும் நிலையில் இப்பொழு அமெரிக்காவும் இலங்கையை நெருக்கத் தொடங்கியுள்ளது. ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிராக நிகழ்த்தப்பட்ட போர்க்குற்றங்கள் மனித உரிமை மீறல்களை தமது அரசியலுக்காக பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும் மனித சமூகத்திற்கு இந்த குற்றங்களுக்கு நீதி வேண்டும் என்பதும் தமிழர் அவா. 

என்ன செய்யும் ஐ.நா? 

ஒரு இனததை அழித்த போர்க்குற்றத்தில் இத்தனை சாட்சிகள் வந்துமா உலகம் உறங்கிக்கொண்டிக்கிறது? என்பதுதான் அனைவருக்கும் எழும் கேள்வி. இதுமட்டுமல்ல போர் நடந்து கொண்டிருந்த பொழுதே போர் அவலம் உடனுக்குடன் வெளிவந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால் புலிகளை அழிக்க வேண்டும் என்கிற செய்தியை தவிர வேறு எதையும் உலகம் கணக்கெடுக்கவில்லை. அவைகளினால்தான் இலங்கை அரச படைகள் இந்தளவு போர்க்குற்ற மீறல்களில் தைரியமாக ஈடுபட்டிருக்கின்றன. 

விடுதலைப் புலிகள் சிறுவர்களை படையில் சேர்க்கிறார்கள் என்று குற்றம் சாட்டியது ஐ.நா அந்தச் செயல் கண்டணத்திற்கு உரியது. அப்படியானால் பன்னிரண்டு வயதான ஒரு சிறுவனின் நெஞ்சில் மிக்க கொடுமையாக துப்பாக்கிகளால் சுட்டுக் கொலை செய்த போர்க்குற்றத்திற்கு என்ன செய்யப்போகிறது? 

இலங்கை அரசுக்கு எதிராக கடந்த ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட தீர்மானம் வலிமையற்ற ஒரு தீர்மானம். அது இலங்கை அரசின் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகளை நடைமுறைப்படுத்த வலியுறுத்தும் மென்மையான தீர்மானமே. இலங்கை அரசு இழைத்த போர்க்குற்றங்களுக்கும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கும் எந்தத் தீர்மானம் கொண்டு வந்தாலும் போதாது என்று தெரிவித்துள்ன மனித உரிமை ஆர்வலர் கலாநிதி நிமல்கா பெர்பாலச்சந்திரன் யுத்த சாட்சிமட்டுமல்ல!னாண்டோ இலங்கைக்கு எதிராக கொண்டு வரவுள்ள தீர்மானம் கடுமையானதாக இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லியிருப்பதுதான் மிகச் சரியான விடயம். 

யுத்த சாட்சிமட்டுமல்ல

ஈவிரக்கம் இன்றி எத்தனையோ பாலச்சந்திரன்கள் கொல்லப்பட்டதற்கும், அழிக்கப்பட்ட பல்லாயிரம் மக்களுக்கும் பாலச்சந்திரன் சாட்சி. இந்தக் குற்றங்களுக்கான தண்டனை என்பது அறுபது ஆண்டுகளாக நீதிமறுக்கப்படும் ஈழத் தமிழர்களுக்கு நீதி கிடைப்பதாகும். மனித இனத்திற்கு எதிராக இலங்கை அரசு இழைத்த குற்றங்களை தட்டிக்கேட்காது விட்டால் பாதிக்கபட்ட இளைய தலைமுறை மீண்டும் புரட்சியில் ஈடுபடும் என்று சனல் 4 ஆவணப்பட இயக்குனர் கொலம் மாக்ரோ சொல்லுகிறார். 

பாலச்சந்திரன் இப்பொழுது ஒரு யுத்தத்தின் சாட்சியாக மட்டுமல்ல எதிர்கால ஈழத் தலைமுறைகளுக்கு ஒரு கருத்தை கடத்தும் கருவாகவும் உருவாகியிருக்கிறான். இக் கொடுமை இன்னொரு வரலாற்றின் இன்னொரு தலைமுறையின் தொடக்கமாகிறது. அது பிரபாரகனின் மகன் என்பதற்காக அல்ல. ஏனென்றால் பாலச்சந்திரன் ஒரு பாலகன்! அதனால்தான் உலகின் முன்பாக அவனொரு வலிமையான சாட்சியாகவும் இருக்கிறான். 


ஒரு இனத்தின் குழந்தைகளுக்கு எதிரான அநீதி, பூமியில் ஒரு புரட்சியின் 
விதையாக உறைக்கூடியது என்பது நம் முன்னால் அழுத்தத்தைத் 
தந்துகொண்டிருக்கிறது.