Spot study to solve problems at Chennai port

Source:http://expressbuzz.com/cities/chennai/spot-study-to-solve-problems-at-chennai-port/237820.html

Published in The New Indian Express, Chennai on January 8, 2011

CHENNAI: With a view to finding a solution to what plagues Chennai Port, a team of officials comprising top bureaucrats on Friday inspected the vulnerable points in north Chennai and made an on the spot assessment of the issues that required immediate attention.

According to sources, the high profile day long inspection by top officials was necessitated after the direction of the chief secretary, who sought a detailed report on how to get rid of the perennial congestion issue before the all important January 12 meeting. 
Besides Atulya Misra, chairman, Chennai Port Trust, Ashok Vardhan Shetty, principal secretary, municipal administration and water supply (MAWS), T Rajendran, commissioner of police, Prakash Kumar Behera, additional commissioner of customs along with Darez Ahamed, deputy commissioner of corporation (works) inspected the port gates and the problems of congestion of container traffic on the Ennore Expressway.

Sources said the team started its inspection from the War Memorial (gate number 10) and went through Rajaji Salai, Royapuram, via the West Madha Church Road reached gate number 2A of Chennai Port for an onthespot assessment of the trailer traffic.


The locals met the team and represented their difficulties to the CoP even as gate number 2A was in full operation. During the team's visit to gate number two, port trust Chairman Atulya explained the flow of traffic in the gate.
Then they proceeded to Tiruvotriyur to get an onthespot assessment of the 11acre parking land along the Ennore Expressway and discussed possible ways of using it as a container trailer parking yard. The team also visited gate number one to monitor traffic flow of container trailers. and also Chennai Container Terminal Limited (CCTL) premises.

CHENNAI: Four missing fishermen return from Colombo

Picture Courtesy: J Manoharan

By G Saravanan

Published in The New Indian Express, Chennai, on January 7, 2011:

Source:http://expressbuzz.com/cities/chennai/four-missing-fishermen-return-from-colombo/237519.html

CHENNAI: Four Kasimedu fishermen, who went missing on December 4 from deep sea off Chennai coast and rescued by a Sri Lankan fishing trawler 10 days later, have returned from Colombo on Thursday.

After sustained efforts by the Fisheries Minister K P P Samy and a few fishermen welfare organisations in the city, all of them were released in Colombo yesterday earlier and sent back to Chennai.

The four fishermen, Ramesh, Rajesh, Desappan and Jeyakumar, were residents of Indira Nagar in Kasimedu. Family members, who gathered at the airport, could not control their emotions once they got a glimpse of their breadwinners after a month. Speaking to Express, Rajesh, one of the youngest members of the team, said, “We would not have been alive today, if we were not rescued by the Sri Lankan fishermen at the right time.”

M D Dayalan, president of Indian Fishermen Association and who actively pursued their release from Lanka, told Express that they had left the Chennai Fishing Harbour on December 4 in a small fibre boat and were hit by a stormy weather causing extensive damage to the fishing craft.
Dayalan said: “Though they survived the first few days with their little food and water they carried with them, but they were forced to fill their stomach by drinking salty sea water as days progressed. After 10 days, they were found by a Lankan fishing trawler and seeing the Indian fishermen’s condition, they lifted them to their boat deck and offered water and food.”

Since they transgressed into Lankan maritime boundary, Lankan fishermen handed them over to the China Bay Police in Trincomalee through the Sri Lankan Navy on December 17. 
After recording their statements, the fishermen were admitted in the Trincomalee hospital for medical examination. Later, they were shifted to Mirihana Detention Unit for foreigners without visa, located near Colombo for customary detention.


Once their presence was confirmed to us through friends from Lankan fishing industry, we started pressuring the government to speed up their repatriation and as a result, they landed here on Thursday, he added. Later, they met Fisheries Minister Samy.

CHENNAI: Tamarind price hike as trees cut for wider roads

picture source:www.trekearth.com/

By G Saravanan

Published in The New Indian Express, Chennai, on January 7, 2011:

CHENNAI: After onions and tomatoes, it is tamarind prices that have skyrocketed. In the past eight months, the state saw a 200 per cent rise in tamarind prices, and this has been attributed mainly to the recent heavy rains. However, there is also another unlikely culprit: road widening work by State and National Highways departments.

Over the past decade, an estimated 60 to 70 per cent of tamarind trees that grace most highways in the south have been axed to make way for expansion of roads, resulting in decreased production of the fruit commonly used in its dried form in southern cuisine.

In March last year, a kg of tamarind was priced (retail) at Rs 35. By December, it touched Rs 105.

About 10,000 to 15,000 tamarind trees were cleared for road-widening projects in the state in the past 10 years, with a similar number of trees being cut down in neighbouring Andhra and Karnataka.

Speaking to Express, S P Soruban, a tamarind wholesaler in the city, said, “Though we can’t blame the felling of road-side tamarind trees alone for the price rise — the price tripled in the last eight months — it certainly was a major reason.” Recent rains also prevented farmers from harvesting and drying tamarind crop.

According to market sources, a full-grown roadside tamarind tree gives a yield of about 200 kg per year, which the local bodies auction on an annual basis.  Traders hope prices will slide by end-January with the arrival of new yield.

Debris dumping along Srinivasapuram beach irks activists

By G Saravanan

Published in The New Indian Express, Chennai, on January 6, 2011:

CHENNAI: In yet another serious violation of the coastal regulations, the Chennai Corporation has dumped a large quantity of debris — mainly bitumen scraped out of the road in front of Adyar Poonga — along the Srinivasapuram beach in Pattinapakkam (Foreshore Estate).

Dumping debris is prohibited under a notification of the Coastal Regulation Zone (CRZ).

The debris was milled out of Greenways Road before the stretch was re-laid to welcome PM Manmohan Singh for the now-deferred opening of the eco park on January 3. The work was done on war-footing, and the civic body dumped the bitumen on the beach barely 10 metres away from the sea.

Local residents say the first violation happened three years ago when the government allowed dumping of debris on the sandy area to enable it to withstand the weight of heavy cranes used during Vinayaka idol immersion. This, when the ceremony takes place on just one day of a year. Else, the spot is largely misused as a parking lot for vehicles.

While, earlier, the civic body mostly dumped construction debris, this time it was the more hazardous bitumen. The mixing of bitumen with seawater, say environmentalists, can lead to severe biological degradation.

Notes independent researcher-activist Nityanand Jayaraman: “The beach area where debris were dumped is very much the inter-tidal zone (also known as the foreshore and sometimes referred to as the littoral zone).”

Given the deleterious impact it has on coastal ecology, hydrology and erosion patterns, such actions on CRZ’s no-development zone by a government agency deserves condemnation, he adds.

A senior Corporation official, when contacted by Express, admitted that the debris was dumped inadvertently at the beach during the night. He assured the bitumen would be removed soon.

லொள்ளு விருதுகள் 2010...

 லொள்ளு விருதுகள் 2010...

தங்கம், தக்காளி, சிலிண்டர், சீயக்காய் தூள், வெங்காயம், பெட்ரோல், பெருங்காயம்என எது விலையுயர்ந்தாலும் சகிப்புத் தன்மை ததும்ப வாழப் பழகிக் கொண்டிருக்கும்நாம் எல்லாம்…

CM Karunanidhi urged to walk the talk on releasing Kumari fishermen

Source: www.expressbuzz.com

CHENNAI: Family members of 44 Kanyakumari fishermen, who are languishing in prisons in the Middle East countries on transgression charges, have demanded that Chief Minister M Karunanidhi fulfills his assurance that the government would bear full legal costs to bring them back to the State.

Father Churchil, general secretary of the Kanyakumari-based South Asian Fishermen Fraternity representing the family members told Express: "Though Karunanidhi had assured that the government would meet the legal expenses for the fishermen lodged in Qatar prison on December 10, nothing seems to be moving in that direction."

Churchil appealed to the Chief Minister to intervene directly to secure the release of all fishermen by remitting Rs 17 lakh (including the lawyer fee of Rs 7 lakh).

He said, "Qatar's Coast Guard on different occasions had arrested 44 Indian (Kanyakumari district) fishermen for transgressing into its maritime boundary and lodged them in prison with two year sentence."
Though the family members in Kanyakumari met different officials, including Deputy Chief Minister M K Stalin, to secure their release from Qatar's prison, nothing moved in the right direction.

Meanwhile, South Asian Fishermen Fraternity has appointed a local lawyer to fight their case in Qatar court and secure release orders for 19 of them with a depository fine of Rs  5 lakh against suspending their two-year jail sentence.

During this juncture, the chief minister announced that the State government would bear the full legal costs to bring all the fishermen back to Tamil Nadu. Since the promise was not kept, under pressure from South Asian Fishermen Fraternity, employers of (arrested) Kumari fishermen in Saudi Arabia had deposited the amount (Rs five lakhs) with the Qatari court to suspend prison sentences for them.With the deposit, Qatari officials released 19 of them, but all of the fishermen were handed over to their Saudi employers.

Though the court had subsequently ordered the release of another 10 fishermen from prison, their Saudi employers were not forthcoming to deposit the fine amount to suspend their sentences, thus forcing them to languish in jail despite release orders. Family members of those fishermen demanded the CM to fulfill the promise made to them three weeks ago.

அடையாளங்களை இழக்கும் கிராமங்கள்

Source: www.dinamani.com
முகவை.க.சிவகுமார்

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு சொந்த ஊருக்குச் சென்றேன். ராமநாதபுரம் மாவட்டம் கமுதி அருகே நகரத்தார்குறிச்சி என்ற குக்கிராமம். சென்னையிலிருந்து மதுரை வழியாக கமுதி போகும் வழியில் முத்தனேந்தல் வாரச் சந்தை. பார்த்தவுடன் சந்தைக்குள் நுழைந்தேன். எனது பள்ளிப் பருவத்தில் கையிலிருக்கும் பாக்கெட் மணி 50 பைசா, ஒரு ரூபாய்க்கு ஏதாவது வாங்கிச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே 6 கி.மீ. தூரத்தில் இருக்கும் கிராமத்துக்கு நடந்தே செல்வோம். வழிநெடுக சந்தைக்குச் செல்லும் மக்கள் எல்லாம் பைகள், ஓலைப்பெட்டிகள் நிறைய காய்கறி, மளிகைச் சாமான்களை வாங்கிக் கொண்டு நடந்தே வருவார்கள். இது வாராந்திர நிகழ்வு.

 இப்பகுதியில் கார்த்திகை, மார்கழி மாதங்களில் வாரச்சந்தை கூடுகிறதென்றால் சந்தை களைகட்டும். கத்தரிக்காய், புடலங்காய், வெண்டைக்காய், பீர்க்கங்காய், பூசணிக்காய், அவரைக்காய், சுரைக்காய், பாவக்காய் என தோட்டத்துக் காய்கள் எல்லாம் மூட்டை மூட்டையாய் குவிந்திருக்கும். அத்தனையும் சுற்று வட்டாரக் கிராமங்களில் விளையும் காய்கறிகள்தான். சந்தையின் கூடுதல் சிறப்பு ராமேஸ்வரம் கருவாடு. இதனை வாங்குவதற்கென்றே ஒரு கூட்டம் இருக்கும்.

 1980-85 களில் பெரும்பாலான காய்வகைகள் கிலோ ஒரு ரூபாய், 2 ரூபாய் என்றுதான் கூவிக்கூவி விற்பார்கள். இதில் வியாபாரிகளில் ஒருவருக்கொருவர் போட்டி வேறு. நேரம் ஆகஆக விலை குறையும். தரமும் குறையும்.

சந்தைக்குச் செல்வது அப்போதைய கிராம மக்களின் அன்றாட வேலைகளில் ஒன்றாக இருந்தது. கையில் பணம் இல்லாவிட்டால், வீட்டில் இருக்கும் நெல், நிலக்கடலை, பயறுவகைகள் உள்ளிட்ட ஏதேனும் ஒன்றை தேவைக்கேற்ப எடுத்துச் சென்று நகரங்களில் விற்றுவிட்டு ஒரு வாரத்துக்குத் தேவையான வீட்டுச் சாமான்களை வாங்கிவருவார்கள். கூலி வேலைக்குச் செல்வோருக்கு சந்தை நாள்தான் கூலி வாங்குகிற  நாள். கிராமத்துச் சிறுவர்களுக்கோ தின்பண்டங்கள் கிடைக்கும் நாள்.  

 இவைகளை அசைபோட்டுக் கொண்டே சந்தையை வலம் வந்தேன். காய்கறிகள் மூட்டை மூட்டைகளாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில் கிலோ கணக்கில்தான் காய்கறிகளைக் குவித்துவைத்து கூவிக் கொண்டிருந்தனர். பத்து ரூபாய், இருபது ரூபாய் என வியாபாரிகள் கூவினர். விசாரித்தபோது அவையெல்லாம் கால் கிலோவின் விலை என்றனர். ஒரு கிலோ கத்தரிக்காய் | 80-க்கு விற்கப்பட்டது.

 வழக்கமாகச் சென்னையில் பார்க்கும் பெங்களூர் தக்காளி, வெங்காயம், உருளைக் கிழங்கு, கேரட், பீட்ருட், முட்டைகோஸ் என மேற்கத்திய காய்கறிகளாகவே இருந்தன. ஒரு மணி நேரம் சந்தையைச் சுற்றியும் வெறுமைதான் மிஞ்சியது. பின்னர் சொந்த கிராமத்தைச் சென்றடைந்தேன்.

 சிந்தனை சந்தையைப் பற்றியே சுற்றியது. 40 கிலோ கொண்ட ஒரு மூட்டை கத்தரிக்காய் | 20-க்கு விற்ற ஊரில் ஒரு கிலோ கத்தரிக்காய் 80 ரூபாயா? என்ன நடந்து விட்டது இந்த 25 ஆண்டுகளில். எங்கள் வீட்டில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களே இதற்கு விடையாக அமைந்தன.

 அப்பொழுது வீட்டில் 15 எருமை மாடுகள், 2 ஜோடி காளை மாடுகள், 2 பசு மாடுகள் இருந்தன. ஐம்பது ஆடுகள் இருந்தன. கோழிக் கூண்டைக் காலையில் திறந்து விட்டால் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாட்டுக் கோழிகள் வெளியே ஓடும். தினமும் 3 அல்லது 4 முட்டைகள் நிச்சயம் கிடைக்கும். ஆடிப்பெருக்கு என்றால் ஊரே கொண்டாட்டம்தான். அன்று பயிர் வைத்தால் விவசாயம் செழிக்கும் என்பது காலத்தை விஞ்சிய நம்பிக்கை. கிராமங்களில் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் கொல்லைகள் என அழைக்கப்படும் தோட்டம் இருக்கும். எங்கள் வீட்டிலும் கொல்லை இருந்தது. ஆடிப்பெருக்கில் சுரை, அவரை, புடலை, கீரை என அனைத்து வகைக் காய்கறிகளுக்கும் விதை ஊன்றுவோம். முதலில் காய்க்கும் புடலங்காய், கடைசியில் காய்க்கும் பரங்கிக்காய் என புரட்டாசி முதல் தை மாதம் வரை 5 மாதங்களுக்கு காய்கறிக்குப் பஞ்சமே இருக்காது.

 கோடைக்காலங்களில் நிலத்தைப் பண்படுத்த எருமைச் சாணமே உரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பற்றாக்குறைக்கு ஆட்டுக்கிடை அமர்த்தல் மூலம் கூடுதல் உரம்.  ஆன்லைன் வர்த்தகம், பணவீக்கம், புதிய பொருளாதாரம் போன்றவை எல்லாம் எங்கள் கிராமத்தின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கவே இல்லை.

 ஆனால், அதே இடத்தில் இன்று வேலிக்காத்தான் மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன. முன்பு நகர மக்களுக்கு மட்டுமே தினசரி தேவையாக இருந்த காய்கறி இன்று கிராமத்தினருக்கும் அத்தியாவசியமாகிவிட்டது. எப்போதெல்லாம் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறதோ அப்போதெல்லாம் கத்தரிக்காய் Rs  80, வெங்காயம் Rs 100 மல்லிகைப் பூ Rs 1,200 என்பது இனி சர்வ சாதாரணமாகிவிடும்.

 ஒரு ஜோடி காளைமாடுகளின் விலை சுமார் Rs 30 ஆயிரம். ஆனால்  கிராமங்களில் மாடுகள் வளர்ப்பதென்பது அரிதாகிவிட்டது. வாங்கிய கடன் கையிலிருக்கும்வரை யூரியா, டி.ஏ.பி., பொட்டாஷ், பூச்சிக் கொல்லி மருந்துகள் என பயிர்களுக்குச் செலவழிக்கலாம். நாட்டுக்கோழி வளர்த்தால் வீடுகள் அசுத்தமாகிவிடும். அசைவத்திற்கு லக்கான் கோழிக்கறி வாங்கிக் கொள்ளலாம். காடு, கழனிகளில் உழைப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தைவிட திருப்பூர், கோவையில் கூலிவேலைக்குச் செல்வதன் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் அதிகம். பணத்தால் அனைத்தையும் வாங்கமுடியும் என்ற நம்பிக்கை. நகரத்தின் கலாசாரம் கிராமங்களை ஆக்கிரமித்துவிட்டது.

 முன்பு பொழுது சாயும் காலத்தில் கிராமத்து தெரு, மைதானங்களில் கிளித்தட்டு, கபடி, சடுகுடு, சிலம்பாட்டம், ஆடுபுலியாட்டம், பல்லாங்குழி, கும்மி, சதுரங்கம் என அவரவர் வயதுக்கு ஏற்ப இரவு வரை விளையாடுவார்கள்.

 தற்போது உறவினர் வீடுகளுக்கு நலம் விசாரிக்க  இரவு 7 மணியளவில் சென்றால் தெருக்களில் ஆள் நடமாட்டம் இல்லை. கதவுகள் சாத்தப்பட்டிருந்தன. ஆனால் வீட்டுக்குள் சப்தம் கேட்கிறது. மெதுவாகத் திறந்து பார்த்தேன். பக்கத்து வீடு, அடுத்த வீடு என அனைவரும் தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் மூழ்கி இருந்தனர். என்னைக் கண்டதும் இரண்டொரு வார்த்தைகள் பேசினார்கள். சில நொடிகளில் மீண்டும் சீரியல் சீரியஸýக்குச் சென்றுவிட்டனர். வெறுமையோடு வீடு திரும்பினேன். மனதில் பல்வேறு கேள்விகள். எப்படி இருந்த கிராமம், இப்படிச் சீரழிந்து போய்விட்டதே என்று.

 ஆற்றங்கரைகளில் தொடங்கி பல நூற்றாண்டுகளாய் தொடர்ந்த இந்த கிராம நாகரிகம் என்பது வாழ்க்கைமுறை மட்டுமல்ல. இவை மனித வாழ்வியலின் அடையாளங்கள்.

மது, புகையிலை பயன்படுத்தும் பழக்கங்கள், தொலைக் காட்சித் தொடர்கள், கேலிக் கூத்தாகும் கிராமப்புற வேலைவாய்ப்புத் திட்டங்கள், கடன் வாங்க அசராத மனப்பான்மை, வாக்களிக்கப் பணம் பெறுவது எப்படி என கிராமங்கள் திசை மாறிவிட்டன. இதன் எதிர்கால நிலைமை என்ன? கடனில் மூழ்கும் கிராமங்களை மீட்க முடியுமா, சந்தேகம்தான். ஆனால் முடிவு ஒன்று நிச்சயம் வரும், மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது!