Tuesday, March 16, 2010

From Hero to villain: The rise and fall of General Fonseka




One of the first appointments made by Mahinda Rajapaksa soon after winning the presidential election in 2005 was that of Defence Secretary. His younger brother Gotabaya, an American citizen who had taken leave from his job to help in his brothers’ election campaign, was asked to take over the Defence Ministry immediately.

Gotabaya started by removing highly respected Army Commander Lieutenant General Shantha Kottegoda. General Kottegoda, an officer and a gentleman was sent off as the Ambassador to Brazil and Major General Sarath Fonseka was appointed as Army Commander. General Fonseka was just three weeks away from retirement.

That fateful decision by Gotabaya was to have dramatic consequences for Sri Lanka. The military capabilities of General Fonseka were never in doubt. He was highly respected and liked by the rank and file. Wherever he was in command, he took care of the soldiers but it is among the officer corps that he was unpopular. He was highly respected by his peers and seniors as an officer with ability but never as a gentleman.

From the early days of his career he faced many inquiries into indiscipline, especially pertaining to his behaviour with women. His biggest weakness was his inability to forget or forgive those he perceived to have crossed him. In fact his reputation for taking revenge from anyone who crossed him was legendary. Despite his abilities he was never earmarked as a possible army commander. Politicians feared him because he was known to be extremely ambitious and a difficult man to control.

As Commander of the Army, all of these qualities of General Fonseka came to the forefront. He transformed the army by introducing new training methods and bringing in younger, battle-hardened officers to lead the brigades and the battalions. Ground commanders were given specific targets to achieve within a specific period of time. A hard task master, his motto was “deliver or depart”. Even in the midst of a battle, senior ground commanders were removed overnight when they failed to deliver. Highly respected military analysts, both local and foreign, failed to understand his tactics and strategy and till very late in to the war were skeptical that the LTTE could be militarily defeated. The LTTE made no such mistake. The failed assassination attempts on General Fonseka and the Defence Secretary early in the war were a clear indication that the LTTE had identified the threat posed by them. If any one of the assassination attempts succeeded, it may have delivered a crippling blow to the war effort.

Even in the midst of a do-or-die battle Fonseka could not curtail his major weaknesses. Capable officers with proven track records were sidelined because they at some point in his long military career had crossed him.

Some senior officers whose careers were destroyed by Fonseka up to date do not know what they had done to anger him. His inability to face criticism led to many journalists being brutally assaulted and allegedly at least one of them, the Editor of The Sunday Leader, Lasantha Wickrematunge being killed. The government was well aware of all this but remained silent. It was, to say the least, ‘inconvenient’ for the government to take their Army Commander to task. After all he was not doing anything that others in the government were not.

Despite claims to the contrary in recent months by the President and Gotabaya, there is very little doubt that General Sarath Fonseka played a key role in ending the war. If General Fonseka had retired gracefully as Chief of Defence Staff he would have become a major historical figure of modern Sri Lanka and seen as a real hero by generations to come.

Most people would have been satisfied with such a rare achievement. But the ever ambitious General Fonseka, now with a huge ego to add to it, could not contain himself. The man who so brilliantly led the war, badly misread public opinion and more importantly the ability of a government to destroy the credibility of an opponent who themselves once called the “best army commander in the world”.

What is amazing is that fully knowing the skeletons in his cupboard, Fonseka thought he could protect his ‘War Hero” image and be a credible presidential candidate for “change”. It is equally puzzling as to what made Fonseka calculate that he would defeat a sitting president at the height of his popularity with the backing of a motley bunch of discredited politicians. Also unimaginable was that Fonseka thought the government would not bare the skeletons in public view.

During the war, Fonseka repeatedly announced how he had brought to an end corruption in the army and most people believed that. Therefore his campaign rhetoric that he would end corruption in the country was believed by many despite being backed by a group of politicians and an ex chief justice who were perceived corrupt in differing ways when they were in power.

The current allegations of massive corruption with the help of his son-in-law, whether proved in court or not has destroyed his reputation to such an extent that he can never again be the crusader against corruption — the image he projected in the presidential campaign.

It is obvious that his popularity has hit rock bottom. Even if he wins a seat in parliament he will be seen as just another unsavory politician, and god forbid, we have a surfeit of them, already.

Sitting in his “semi luxury” prison at Navy Headquarters, Fonseka has ample time on his hands to ponder how and why the war hero of a few months ago is now facing the real possibility of a long jail term (if not many jail terms).

Fonseka’s rise and fall from hero to villain reflects a lot about our society. Our heroes do not know when to quit gracefully and we as a people are left desperately looking for a credible, committed leader who at the minimum can keep his hands off the till. What this whole episode has made clear is that we are destined to be governed by a bunch of thieves for some time to come.

தேசிய தலைவரின் திட்டமும் தமிழீழ வெற்றியும்

தமிழீழ மண் குருதி படிந்து சிவந்துபோயிருக்கிறது. காற்று வீசும் திசையெல்லாம் பிணவாடை. கருகிய வாடையினூடே அந்த வேட்டுக்களின் வாசமும் இணைந்து நாசியை நாசப்படுத்துகிறது. காற்று வீசும் போதெல்லாம் சுமந்து வரும் நினைவுகளில் இதயம் கணத்துப் போகிறது. என்ன செய்வது? எப்படி செய்வது? என்றெல்லாம் நமக்குள் விரக்தியோ, அவநம்பிக்கையோ இன்னமும் ஏற்படவில்லை.

இழப்பதற்கு எதுவுமில்லை, பெறுவதற்கான ஒரு உலகு இருக்கிறது என்கிற ஞானி காரல் மார்க்சின் வார்த்தைகள் நம்முடைய மனங்களை இன்னும் இன்னுமாய் உறுதிபடுத்துகிறது. நமக்குள் இன்னமும் தொய்வே ஏற்படவில்லை. லட்சக்கணக்கில் உயிர் பலி கொடுத்தோம், கோடிக் கோடியாய் சொத்துக்களை இழந்தோம், வடித்த கண்ணீரை மொத்தமாக்கினால் மீண்டும் ஒரு உப்புக் கடல் உருவாகிவிடலாம். அப்படியிருந்தும்கூட, இன்னமும் அந்த நம்பிக்கை நட்சத்திரத்தை உற்றுப்பார்க்கிறோமே அச்செயல் தான் நமது வெற்றிக்கு அடையாளமாய் திகழ்கிறது.
நடந்து முடிந்த கடுஞ்சமரில் கொத்துக்குண்டுகளில் இருந்த வேதியியல் பொருட்கள் நம்முடைய தோலை பொசுக்கி நாசமாக்கியது. நம் உடலின் உறுப்புக்களை சிதைத்துப்பார்த்து சிரித்தது. விழிகளை இழந்தோம், கால்களை இழந்தோம், நம் கண்முன்னே நம் உறவுகளின் உயிர்களையும் இழந்தோம். ஆனால் நம்முடைய நம்பிக்கை இன்னமும் இழக்கவில்லை. நமக்கான ஒரு நாடு இதோ நம் பக்கத்தில் இருக்கிறது.

இழப்புகளிலிருந்து கிடைக்கும் வெற்றிதான் நிரந்தரமளிக்கும். நாமும் முடிந்தமட்டும் இழந்தோம். இன்னும் இன்னமுமாய் இழப்பதற்கு தயாராக இருக்கிறோம். எத்தனை இழப்புகளை சந்தித்தாலும் நாம் நிச்சயமாய் நமக்கான நாட்டை அடையாமல் இருக்க மாட்டோம். தமிழீழம் முழுக்க நடைபெற்ற கடுஞ்சமரில் இழப்புகளுக்கு மத்தியில் தாய் தமிழகத்தை நம்பிக்கையோடு ஏறிட்டுப் பார்த்தோம். என்னச்செய்வது அவர்களும் இந்திய தேசியத்தின் அடிமைகள் தானே. வெறும் நடிப்பாக உண்ணாநிலை அறபோராட்டம், உணர்வற்ற மனிதச் சங்கிலி, ஆர்ப்பாட்டம், குரல் முழக்கம் என்றெல்லாம் இந்திய தேசியத்தை பகைத்துக் கொள்ளாமல் ஆடிப்பார்த்தார்கள். நடக்கவில்லை. ஒன்றுமே நடக்கவில்லை.

தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வொரு போராட்டமும் வடிவெடுக்கபடும்போதெல்லாம் தமிழ் ஈழத்தில் பிணங்களின் எண்ணிக்கை கூடிக்கொண்டே போனது. நம் உறவுகளின் சிதைந்த பிணங்களை படங்களாக இணையத்தளங்களின்மூலம் உலகம் முழுக்கக் கொண்டு சென்றோம். ஆனால் தமிழ்நாட்டு மக்கள் தம்முடைய கையாளாகாத தனத்தால் கண்ணீர் விட்டார்களே ஒழிய, வாய்திறந்து ஒரு வார்த்தை சொல்லவில்லை. யாரை நம்பினோமோ அங்கிருந்தும் நமக்கு எவ்வித உதவியும் இல்லை.

எதிரியோடு சேர்ந்து இந்திய அரசும் தமிழீழ மக்களை சிதைத்தது. ஆனால் இந்தியாவில் வாழும் தமிழக மக்கள் நமக்கென்ன என்று அமைதியாக இருந்தார்கள். இந்தப்போரின் இறுதி கட்டம் நெருங்கும்போது புலிகளின் குரல் ஒலித்தது. எங்கள் கருவிகளை நாங்கள் மௌனமாக்குகிறோம். எங்களுடைய துப்பாக்கியிலிருந்து தோட்டாக்கள் பேசாது என. எல்லோரும் நினைத்தார்கள். இது ஏதோ தோற்றுப்போகிறவனின் குரல் என்று. ஆனால் தமிழ் தேசிய தலைவரின் தொலைநோக்கு அங்கே சூரியனாய் பளிச்சிட்டது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கரும்புலிப்படைக்கு ஒருவேளை தலைவர் கட்டளையிட்டிருந்தால் சிங்கள படை மட்டுமல்ல, அதோடு கைகோர்த்த அத்தனை படைகளும் சிதைந்து போயிருக்கும்.

தலைவரின் அரசியல் அறிவு, அங்குதான் ஒளிவிட்டு எரிந்தது. உலக நாடுகள் முழுக்க அமெரிக்க இரட்டை கோபுரம் தகர்ப்பிற்கு பின் தாயக விடுதலை போராளிகளை பயங்கரவாதிகள் என்று பரப்புரை செய்து கொண்டிருந்தபோது உலக நாடுகளும் அதை ஏற்று, புலிகளை தடை செய்ததது. அப்போது மௌனம் காத்த இயக்கம் இப்போது மீண்டுமாய் மௌனிக்கச் சொன்னதற்கு காரணம், பாருங்கள், நாங்கள் எமது மக்களை காக்கவே கருவி ஏந்தினோம். இப்போது எமது மக்களை காக்கவே கருவி களைகிறோம் என்பதை அறிவிக்கவே.

இதன்மூலம் இத்தனைக்காலம் பயங்கரவாதிகள் என்று அறிவிக்கப்பட்டிருந்த புலிகள் இயக்கம் மெல்ல மக்கள் இயக்கம் என்பதை பதிவு செய்தது. இதன்பின் போர் முடிந்தது. தலைவர் கொல்லப்பட்டதாக, புலிகள் கொல்லப்பட்டதாக ஏராளமான பரப்புரைகளை இந்தியாவின் உளவு அமைப்பான 'ரா'வுடன் இணைந்து சிங்கள பேரினவாத அரசு செய்து முடித்தது. ஆனால் போரை நடத்திக் கொண்டிருந்த ராஜபக்சேவின் கூட்டாளி சரத்பொன்சேக மனவோட்டத்தை புலிகள் இயக்கம் நன்கு அறிந்திருந்தது.
ஆதிக்க வெறி பிடித்த சரத்பொன்சேக நிச்சயமாய் ராஜபக்சேவுக்கு எதிராக களம் அமைப்பார் என்கிற ஒரு பார்வை தலைவருக்கு இருந்த காரணத்தினால் புலிகளை அமைதி காக்கச் செய்தார். புலிகளின் திட்டம் வெற்றிப் பெற்றது. அவர்கள் நினைத்தது போலவே சரத்பொன்சேக இராணுவத் தலைவர் பதவியிலிருந்து நாட்டுத் தலைவர் பதவிக்கு ஆசைப்பட்டார். தேர்தலும் வந்தது. இந்த நேரத்தில் நாம் ராஜபக்சே குறித்து அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

சரத்பொன்சேக-வை அவரின் மனவோட்டத்தை எப்படி தலைவர் அறிந்திருந்தாரோ அதேபோலவே ராஜபக்சேவின் மனவோட்டத்தையும் அவரின் எதிர்கால திட்டங்களையும் தலைமை நன்கு அறிந்திருந்தது. ராஜபக்சே வாழும் இட்லர். இப்போது வாழும் பிள்ளைகளுக்கு இட்லரை தெரியாது. இட்லர் எப்படி இருப்பார் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா? இதோ ராஜபக்சேவை பாருங்கள். இட்லரும் ஆரம்ப காலத்தில் யூதர்களை ஒழிக்க வேண்டும், யூத இனத்தை சாய்க்க வேண்டும் என்றுதான் ஜெர்மானியர்களை தயார் செய்தான்.

நாளடைவில் யூதர்களை மட்டுமல்ல யாரெல்லாம் தம்மை எதிர்க்கிறார்களோ அல்லது தம்முடைய சிந்தனைக்கு எதிர்கருத்து வைத்திருக்கிறார்களோ அவர்களையும் இணைத்துக் கொலைசெய்தான். ராஜபக்சேவும் அப்படித்தான் செய்கிறான். முதலில் தம்முடைய நிலை என்பது தமிழர்களுக்கு எதிரானதாக மட்டுமே இருந்தது. ஆனால் நாளடைவில் சிங்கள ஊடகவியளர்கள், கருத்தாளர்கள், சனநாயக பண்பு கொண்ட சிந்தனையாளர்கள், தமக்கு எதிரான சிந்தனை கொண்டவர்கள் ஆகியோரையும் சேர்த்து அழிக்கத் தொடங்கினான்.

அடையாளம் தெரியாத ராஜபக்சேவின் அடியாட்களால் சிங்கள சிந்தனையாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள். ஊடகவியலர்கள் கடத்தப்பட்டார்கள். நாட்டிலிருந்து விரட்டப்பட்டார்கள். அப்போது சரத்பொன்சேக ராஜபக்சேவின் கூட்டாளி. இப்போது சரத்பொன்சேக ராஜபக்சேவின் கைதி. எந்த கையைக் கொண்டு தமிழர்களை அழித்தானோ அதே கைகளைக் கொண்டு சிங்கள மக்களையும் ராஜபக்சே அழிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றான். ஆக இட்லரின் சிந்தனை, செயல், நடைமுறை அனைத்தும் ராஜபக்சேவின் மூளைச் செல்களில் உறைந்துபோயிருக்கிறது. இதை மாற்ற முடியாது. ஒருவேளை இட்லருக்கு வந்த நிலைமை தான் ராஜபக்சேவுக்கும் வரக்கூடும்.

வரலாறு இதைத்தான் சொல்கிறது. எக்காலத்திலும் எந்த வரலாற்றிலும் மக்கள் தோற்றதில்லை. மக்கள் தான் வெற்றியாளர்கள். ஆதிக்க மனம் படைத்த கொடுங்கோலர்கள் தொடர்ந்து வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். ஆட்சியாளர்கள் ஒருபோதும் தொடர்ந்து அரியணையில் இருந்ததில்லை. லண்டன் மாநகரின் பாதிரிகளின் அநியாயங்களை கண்டித்து அற்புதமாக கவிதை வடித்த மா கவிஞன் ஷெல்லி, குளிர்காலம் வந்தால் என்ன? வசந்தம் வராமலா போகும் என்று உலகிற்கே நம்பிக்கை ஊட்டினான்.

இப்போது அழிவு வந்தால் என்ன? தமிழர் ஆட்சி வராமலா போகும் என்ற நம்பிக்கையை ராஜபக்சே தோற்றுவித்திருக்கிறார். அதிபர் தேர்தல் வந்தது. மிகக் கேடு நிறைந்த நிலையில் அடக்குமுறையாக ஆட்சி அதிகாரத்தை தேர்தல் என்ற போர்வையிலே ராஜபக்சே பறித்துக் கொண்டார். இதன்மூலம் வெற்றி என உலக சமுதாயத்திற்கு தம்மை அடையாளப்படுத்தினார். அதன் தொடக்கமே பொன்சேக கைதிலே நிறைவுகண்டது. யாராக இருந்தாலும் உறவோ, உயிரோ ஆனாலும் தமது நிழலே தமக்கு தீங்கு செய்வதென்றால் அதை கொன்றொழிப்பதுதான் ராஜபக்சேவின் சிந்தனை. அதைத்தான் பொன்சேக கைது மூலம் ராஜபக்சே நிரூபித்திருக்கிறார்.

இந்த போராட்டங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த காலங்களில் தான் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் உறவுகள் தம்முடைய கரங்களிலிருந்து தமக்கான நாடு வேண்டும் என, புலிகளே தம்முடைய அரசியல் அங்கீகாரம் என, தேசிய தலைவரே தங்களின் அதிபரென உலகெங்கும் அறிவித்தார்கள். தாம் வாழும் இடங்களிலெல்லாம் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தை ஆதரித்து வாக்கெடுப்பு நடத்தினார்கள். உலகின் எல்லா பகுதியிலும் தமக்கான தீர்வு தமிழீழ தாயகம் என்பதை உறுதிப்படுத்தி வாக்களித்தார்கள்.

உலக நாடுகளின் முன்னால் ராஜபக்சே அம்பலப்பட்டுப்போனான். தாம் நடத்திய மனித குல விரோத நாசகரப்போரை அவர் இனிமேல் மறக்க நினைத்தாலும் அது முடியாது. காரணம் இந்தப்போர் அவரை குற்றவாளியாக உலக நாடுகளுக்கு முன்னால் நிற்க வைத்திருக்கின்றது. ராஜபக்சே என்பவர் போர் குற்றவாளி மட்டுமல்ல, இன அழிப்பு குற்றவாளி என்பதும் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. ராஜபக்சே அம்பலப்பட்டப்பின் உலக நாடுகள் தமிழீழ தேசிய தலைவரை மீண்டுமாய் திரும்பிப் பார்க்க தொடங்கியிருக்கின்றன. புலிகள் வெறும் போராளிகள் அல்ல. அவர்கள் தாயகத்தின் காவலர்கள், தமிழீழத்தின் கண்மணிகள், தாய் மண் காக்க உயிர்கொடை தரும் உத்தமர்கள் என்பதை தாமதாக புரிந்துக் கொண்டாலும் உலகம் சரியாக புரிந்து கொண்டது.

இப்போது தமிழீழத்தின் விடிவு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பனியைப் போல் விலகி சூரியன் தெரிய துவங்கியிருக்கிறது. உலக நாடுகளின் நடுவில் அவமானப்பட்ட ராஜபக்சே தமிழர்களை மட்டுமல்ல, சொந்த மக்களையும் ஈவு இரக்கமில்லாமல் படுகொலைச் செய்யும் ஒரு பாசிஸ்ட் என்பதை உலகம் இப்போது உணர்ந்திருக்கிறது. இதன்மூலம் சிங்கள பேரினவாத போக்கிற்கு உலக நாடுகள் இணைந்து முற்றுப்புள்ளி வைக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. அதன் தொடக்கமாக ஐரோப்பிய நாடுகள் ஆயத்த ஆடைக்கான அனுமதியை இலங்கை அரசுக்கு மறுத்திருக்கிறது.

இன்னும் பல்வேறு நாடுகள் இலங்கையின்மீது பொருளாதாரத் தடைவிதிக்க தருணம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதுவே தமிழீழத்தின் முதல் வெற்றியாகும்.இதில் சிறப்பு என்னதென்றால் இலங்கையின் பாசிச அரசு எப்படியெல்லாம் தம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு தம்மையே இழக்கும் என்பதை ஒரு தொலைநோக்கோடு தேசிய தலைவர் உணர்ந்திருந்தார். அதோடு தமிழர்களின் இழப்பு என்பது தற்காலிகமானது என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டிருந்த காரணத்தினால் முதலில் தமிழ்நாட்டு அரசியல் தலைவர்களை போராட்டம் நடத்தி இனப்படுகொலையை அம்பலப்படுத்துங்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

தமிழ்நாட்டு அரசியல் இந்திய அரசியலாக இருக்கின்ற காரணத்தினால் அது தோற்றுப் போனது. பின்னர் புலம் பெயர்ந்த தம் சொந்த உறவுகளை களம் காண உத்தரவு பிறப்பித்தார். இது பெரும் வெற்றியைத் தந்தது. லண்டன் மாநகரமே மூச்சுத் திணறும் அளவிற்கு தமிழ் உறவுகள் குவிந்து தம்முடைய குமுறல்களை கொட்டினார்கள். சரத்பொன்சேக நிச்சயமாய் ராஜபக்சேவிற்கு எதிர்களம் அமைப்பார் என்பதை திட்டமிட்டார்கள். அதுவும் நிகழ்ந்தது. ராஜபக்சே வெற்றி பெறுவார் என்பதை உணர்ந்திருந்தார்கள். அதுவும் நிறைவேறியது. சரத்பொன்சேக கைது செய்யப்படுவார் என்பதை அறிந்திருந்தார்கள். அதுவும் நடைபெற்றது.

இப்போது ராஜபக்சேவிற்கு எதிராக சிங்கள இன மக்களே போர் முழக்கங்கள் எழுப்பப்போகிறார்கள். அதுவும் நடக்கத்தான் போகிறது. அப்போது ராஜபக்சேவை காப்பாற்ற இந்தியாவின் காங்கிரஸ் துரோக கும்பல் மற்றும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கும்பல் மட்டுமல்ல, உலக நாடுகளின் ஆட்சியாளர்களெல்லாம் ஒன்றிணைந்து கரம் உயர்த்தினாலும் ராஜபக்சேவை காப்பாற்ற முடியாது.

இந்துராம் இலங்கை ரத்தினா விருதை வாங்கி உலகெல்லாம் படம் போட்டுக் காட்டினாலும் ராஜபக்சேவை உலகம் ஒப்புக்கொள்ளாது. காரணம் அது சிங்கள மக்கள் தம்முடைய கொடுங்கோண்மை மிக்க ஆட்சியாளனுக்கு எதிராக நடத்த இருக்கின்ற போர். அப்போது வீழ்த்தப்படுவது ராஜபக்சே மட்டுமல்ல, சிங்கள பேரினவாதத்தின் அச்சாணி. இதன்மூலம் தமிழீழத்தின் தமிழ் தேசியத்தின் அடையாளம் உலகிற்கு உணர்த்தப்பட போகிறது.

சிங்கள மக்களே தமிழ் தேசியத்தை அங்கீகரித்து ஆதரவு தரப்போகிறார்கள். இதெல்லாம் நிகழப்போகிறது என்பதை நமது தேசியத் தலைவர் உணர்ந்திருந்தார். அதுவே இப்போது தமிழீழத்தின் வெற்றியாக காட்சி அளிக்கப்போகிறது. இனி யார் தடுத்தாலும், யார் நினைத்தாலும் இதை மாற்ற முடியாது.

இந்த வெற்றி தேசியத் தலைவரால் வந்த வெற்றி. இந்த வெற்றி தமிழீழ மக்களின் இழப்பு தந்த வெற்றி. இந்த வெற்றி ஈழமண்ணில் புதைக்கப்பட்ட வீரவித்துக்களில் முளைத்த வெற்றி. இந்த வெற்றி உலகையே தம் பக்கம் ஈர்க்கும் தமிழீழ வெற்றி.

கண்மணி

விடுதலை வேங்கைகள்
Source: http://www.vannionline.com/2010/03/blog-post_663.html

Sun, sand and a slice of Singapore


By G Saravanan:
Published on March 16, 2010:

CHENNAI: Tourists will soon treat themselves to more than the culinary delights and the rich artistic culture that the city has to offer. If things go as planned by the City Corporation, Chennai would boast of its own garden of orchids.

The Corporation has proposed to develop a garden full of orchids, a slice of Singapore, at the Marina.
Mayor Subramanian said an orchid garden at an estimated cost of Rs 1 crore would be developed on a one-acre plot behind the swimming pool on the Marina.
According to Corporation sources, the garden could be modelled on the National Orchid Garden in Singapore, which has turned into one of main tourist attractions in that city-state over the years.

The garden, atop a hill, attracts thousands of international tourists everyday and the place has been recognised by the Singapore Tourism Board as a major tourist attraction.

Three hectares of carefully landscaped slopes boast of over 1,000 species and 2,000 hybrids of orchids, with nearly 600 species and hybrids on display.
The planned orchid garden would be used to display five locally available orchid varieties.
According to sources, a consultancy would be appointed soon to study the design and look into the plan of setting up a greenhouse to limit the temperature to 25.C and to control sea breeze at the garden.
Once the groundwork is completed, the garden would be ready to welcome visitors within 18 months.

Chennai super corporation

Published on March 16,2010:

CHENNAI: Giving special impetus to education and healthcare in the Corporation’s Budget for 2010-11, Mayor M Subramanian on Monday announced a slew of new measures including the renaming of Corporation schools as Chennai Schools, erection of clock towers at important traffic squares across the city and setting up a communicable diseases hospital (CDH) in South Chennai.
Addressing the councillors at a special session at Ripon Building, Mayor Subramanian said, “With the view to remove the stigma from the parent’s mind, (the) civic body has planned to remove the ‘Corporation’ tag from its schools.

“All schools of the civic body will hereafter be called Chennai Primary, Middle, High and Higher Secondary schools and this renaming would help to remove psychological barriers from the parent’s mind,” the Mayor said.

The civic body runs 116 primary schools, 99 middle, 37 high and 30 higher secondary schools and more than a lakh students study in them.

The Budget has provision for establishing a special school for the deaf and dumb in North Chennai and one school in each of the 10 civic body zones will be converted into a ‘School of Excellence’, at par with the Kendriya Vidyalayas.
To improve healthcare, the Corporation would construct a communicable diseases hospital (CDH) in South Chennai. A de-addiction centre with 20 beds would be established in the present CDH in North Chennai.

Chennai Corporation unveils tax-free budget

Published on March 16,2010:

CHENNAI: Continuing the tradition of presenting a tax-free budget in the historic city Corporation, the DMK-led civic body on Monday unveiled its annual financial plan for 2010-11 at a special session held in Ripon Building here.

Though the civic body neither introduced new taxes nor revised existing ones, it was a deficit budget.
Unveiling budgetary allocations for different sectors, Chennai Corporation Taxation and Finance Committee chairman Radha Sambandam said the total revenue for the financial year is estimated to be Rs 1787.90 crore and the total expenditure is estimated to be 1789.03 crore with a deficit of Rs 1.13 crore.

While the civic body’s tax revenue for the fiscal is estimated to be around Rs 530 crore, the Corporation needs to cough up a whopping Rs 576 crore as establishment expenses (staff salaries) for the same period.

Under the capital expenditure for the 2010- 11 period, the civic body has earmarked Rs 250 crore for storm water drains, Rs 30 crore for bus route roads development, Rs 60 crore for bridges, Rs 70 crore for constructing buildings, Rs 5 crore for maintaining parks and gardens, Rs 5 crore for installing basic amenities at its schools and Rs one crore for healthcare initiatives.

In the 2009-10 period, the civic body took many special efforts to collect property tax arrears and its measures such as putting up billboards in front of defaulters had yielded good results. For this period (until March 31, 2010) the total collection is likely to be Rs 375 crore and this would be a 17.19 per cent jump over last year’s collection of Rs 320 crore.
Likewise, for the next fiscal (2010-11), property tax collection is expected to be about Rs 380 crore.

Friday, March 12, 2010

தமிழினப் படுகொலை புத்தகம் லண்டன் அனுப்ப சுங்கத்துறையினர் முதலில் மறுப்பு, பின்னர் சரி செய்யப்பட்டது......

தமிழினப் படுகொலை புத்தகங்கள் இரண்டாவது ஏற்றுமதிக்காக நேற்று சுங்கத்துறையினரின் சோதனைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. (முதலில் கனடாவுக்கு புத்தகங்கள் அனுப்பப்பட்டு, புத்தகங்கள் கப்பலில் சென்று கொண்டு இருக்கின்றன) அவர்கள் சோதனை செய்த பின்னர், முன்பு நமது புத்தகத்திற்கு தயக்கம் காட்டிய அதே அதிகாரி, இன்றும் புத்தகங்களை அனுப்ப மறுத்து விட்டதோடு, உயர் அதிகாரிகளின் அனுமதிக்கு பின்னரே தான் கையெழுத்திடுவேன் என்று கூறிவிட்டார். உடனடியாக இச்செய்தியை ஏற்றுமதி முகவர் நமது அறிவிக்க, சுங்கத்துறை உயர் அதிகாரிகளை நேரிடையாக சந்தித்து, புத்தகம் கூறித்து விளக்கம் அளிக்கப்பட்ட பின்னர், ஏற்றுமதிக்கு அனுமதியாளிப்பாதாய் உறுதியளித்து, கீழ் அதிகாரிகளுக்கு புத்தக ஏற்றுமதிக்கு எந்த தடையும் இல்லை. ஆதலால், புத்தத்தை ஏற்றுமதிக்கு அனுமதியளிக்க கட்டளையிட்டனர்.

தற்போது, எவ்வித தடங்களும் இல்லாமல், வரும் திங்கள் - செவ்வாய் கிழமையில் பெட்டகத்தில் அடைக்கப்பட்ட பின்னர், வரும் 17ம் தேதி கப்பலில் தமிழினப் புத்தகங்கள் லண்டனுக்கு கொண்டு செல்லப்பட உள்ளன என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி. இன்னொரு மகிழ்ச்சியான செய்தி, சுங்கத்துறை அதிகாரிகள் தங்கள் அனைவருக்கும் இப்புத்தகத்தின் ஒரு பிரதியை இலவசமாய் கிடைக்குமான என கோரிக்கை வைத்துள்ளனர். நாமும், அனைவருக்கும் இலவயமாய் புத்தகத்தின் ஒரு பிரதியை விரைவில் கொடுப்பதாய் உறுதி கொடுத்துள்ளோம்.

அக்னி சுப்ரமணியம்,
செயல் இயக்குநர்,
மனிதம்-மனித உரிமை அமைப்பு

வணக்கம்

தமிழினப் படுகொலைகள் - வடகிழக்கு மனித உரிமைகள் செயலகத்தால் 150 மேற்பட்ட படுகொலைகளை இப்புத்தகத்தில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் விவரமாய் அப்படுகொலைகளில் பாதிக்கப்பட்ட - கொல்லப்பட்டவர்களின் பெயர்கள், வயது, அவர்களது தொழில் என்றும், புகைப்படங்கள், இடத்தின் வரைபடங்கள் என அனைத்தும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது.
இப்புத்தகத்திற்கு உலக புகழ்பெற்ற மனித உரிமை செயல்பாட்டாளர் அமெரிக்க மருத்துவர் எலின் சாந்தர் முன்னுரை வழங்கியுள்ளது, புத்தகத்தின் தரத்தை மேலும் வலுவுட்டுவதாய் உள்ளது. அட்டைப் படம் உலக ஒவியர்களில் குறிப்பிட்டு சொல்லப்படுபவரான கனடாவைச் சேர்ந்த ஈழத்தமிழர் திரு. நந்தா கந்தசாமி வரைந்துள்ளார்.
புத்தகம் மிக நேர்த்தியாகவும், கையடக்கமாகவும், எடை குறைவாயும், நல்ல தரமான காகிதம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சாதா அட்டை நல்ல முறையில் கெட்டியாக உள்ளது. கெட்டி அட்டைப் புத்தகம் மிக நன்றாய் இருக்கிறது. புத்தகத்தை பார்த்தவுடன், அதன் உயர்வு தெரியும். அடுத்து, உள்ளே படித்தோமானால், அது இன்னும் புத்தகத்தின் மதிப்பை உயர்த்தும். அவ்வளவும் ஆவணம். அனைத்து தமிழர்களும் பாதுகாக்க வேண்டியது, அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டிய வரலாற்று பதிவாய் அச்சிடப்பட்டுள்ளது.இந்த மின்னஞ்சலை உங்கள் நண்பர்களுக்கு அனுப்பி வையுங்கள்.

நன்றி அக்னி சுப்ரமணியம், செயல் இயக்குநர், மனிதம்-மனித உரிமை அமைப்பு
தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய முகவரி:மனிதம் வெளியீட்டாளர் உலகு முழுக்க விற்பனையாளர்கள் தேவை இப்புத்தகத்தின் மூலம் கிடைக்கப்பெறும் பணம் - புத்தக அச்சடிப்பு மற்றும் இதர செலவுகள் தவிர, இலங்கையில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு அன்பளிப்பாய் கொடுக்கப்பட உள்ளது என்பது மிக முக்கியமாய் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. இதற்கு முழுதுமாய் மனிதம் - மனித உரிமை அமைப்பு எடுத்துக் கொண்டுள்ளது.
தற்போது புத்தகங்கள் பெற்றுக் கொள்ள, உலக தமிழர்கள் பலர் மனிதம் வெளியீட்டாளர்களை தொடபெடுத்து வருகின்றனர். ஒன்று அல்லது இரண்டு புத்தகங்களை தனித் தனியே அனுப்புவதை விட, ஒவ்வொரு நாட்டிலும் உள்ள தமிழர் அமைப்புகள், தனி மனிதர்கள் மொத்தமாய் புத்தகத்தின் பொறுப்பை எடுத்து விற்பனை செய்யலாம்.

manitham@manitham.net

Thursday, March 11, 2010

“ஒன்றாய்ச் சேர்தல் தொடக்கம் ஒன்றாயிருத்தல் முன்னேற்றம் ஒன்றாய்ச் செயற்படுதலே வெற்றி

“ஒன்றாய்ச் சேர்தல் தொடக்கம் ஒன்றாயிருத்தல் முன்னேற்றம் ஒன்றாய்ச் செயற்படுதலே வெற்றி” இம்மடல் தங்கள் கைகளை நலமாக வந்தடையுமென நம்புகின்றேன். தலைவர் ஹென்றி போர்ட் அவர்களது மேலே தரப்பட்டுள்ள கூற்றை எண்ணிப் பார்க்கத் தமிழராகிய எமக்கு இப்பொழுதுள்ளநிலையிலும் சிறந்த நிலையொன்று இருக்க முடியாதென நான் நம்புகின்றேன்.
இம்மடல் தங்கள் கைகளை நலமாக வந்தடையுமென நம்புகின்றேன். தலைவர் ஹென்றி போர்ட் அவர்களது மேலே தரப்பட்டுள்ள கூற்றை எண்ணிப் பார்க்கத் தமிழராகிய எமக்கு இப்பொழுதுள்ள நிலையிலும் சிறந்த நிலையொன்று இருக்க முடியாதென நான் நம்புகின்றேன்.
பெப்புரவரி 24 2010 அன்று இலண்டனிலுள்ள ஐக்கிய இராச்சிய நாடாளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற உலகத் தமிழர் பேரவையின் வெற்றிமிகு தொடக்க மாநாட்டை அடுத்து இம்மடலைத் தங்களுக்கு வரைவதில் பேருவகை அடைகின்றேன். அதேவேளை சிறீலங்காவில் வாழும் எம் உடன்பிறப்புகள் பலரது பெரும் கவலைக்குரிய நேரத்தில் இதை எழுதுகின்றேன் என்பதையும் அறிவேன்.
இப்பொழுது நிலவுகின்ற மனித அவலநிலை மற்றும் அரசியல் நிலை பற்றிப் பொதுவாகவும் தமிழர் எதிர்நோக்கியுள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தலைப் பற்றிக் குறிப்பாகவும் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட உலகத் தமிழர் பேரவையின் கருத்துக்களைக் கீழே தர முயற்சிக்கின்றேன். பாரிஸ் கூட்டத்தில் 14 நாடுகள் கூட்டாக வரைந்த உ.த. பேரவையின் நோக்கம்இ குறிக்கோள் ஆகியவற்றில் கூறப்பட்டதற்கு அமையஇ சிறீ லங்காவில் உயிர் பிழைத்து வாழும் தமிழரது மாந்தநேய மற்றும் அரசியல் தேவைகளைத் திறமையாக நிறைவுசெய்ய நாட்டு அடிப்படையிலும் பன்னாட்டு அடிப்படையிலும் புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழரை ஒன்று திரட்டி நாம் செயற்படுவோம்.
போரின் கடைசிக் கட்டத்தில் அப்பாவித் தமிழ் மக்களை பத்தாயிரக் கணக்கில் இரண்டகமாகக் கொடூரமான முறையில் கொன்று குவித்ததோடு குழந்தைகள் முதியோர் ஊனமுற்றோர் உட்பட 300000 தமிழரை அனைத்துலக மனிதாபிமான உதவிகள் ஏதும் கிடைக்காத வகையிலும் செய்தி ஊடகங்கள் அணுகாத முறையிலும் மிக மோசமான நிலையில் வதைமுகாங்களில் தடுத்து வைத்துவிட்டுச் சிறீலங்கா அரசு இன்னமும் அம்மக்களது அவல நிலையை அனைத்துலகுக்கு மறைத்து வருகின்றது. அத்தோடு பாதிக்கப்பட்ட அம்மக்களுக்கு அனைத்துலக உதவி கிடைப்பதை வீம்புடன் தடுத்து வருகின்றது. முன்னர் வன்னி முகாங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களில் ஓர் இலட்சத்துக்கு மேற்பட்டோர் வவுனியாஇ மன்னார் யாழ்ப்பாணம் முதலிய இடங்களில் புதிய முகாங்களில் தகுந்த மறுசீரமைப்பு இன்றியும் அடிப்படை வாழ்க்கை வசதிகள் இன்றியும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட இடம்பெயர்வாற்றல் உடையவர்களாகவும் இன்னமும் உள்ளனர்.
சரணடைந்த இளைஞரில் ஆயிரக்கணக்கானோர் முறையான விசாரணையோ சட்டவியல் பிரதிநிதித்துவமோ அற்ற நிலையில் அனைத்துலக செஞ்சிலுவைச் சங்கத்துடன் கூடத் தொடர்பேதுமின்றி சிறைக்கூடங்களில் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
போரானது 2009 மே 19 அன்றொடு முடிவுற்றுவிட்டது என அரசு அறிவித்ததோடு மறுசீரமைப்புப் பணிகள் மீள்கட்டுமானப் பணிகள் மீளிணக்கம் ஆகிய துறைகளில் தானெடுக்கும் முயற்சிகள் பற்றி அனைத்துலகச் சமூகத்திற்கு உறுதிமொழி வழங்கிவிட்டு அவற்றை நிறைவேற்ற மெய்யாக முயற்சிக்காது மாறாகத் தமிழர் தாயகத்தில் தென்னிலங்கையிலிருந்து சிங்கள பௌத்த மக்களைக் கொணர்ந்து குடியமர்த்தும் தன் வேலைத்திட்டத்தை வளர்ச்சித்திட்டம் என்ற போர்வையில் நிறைவேற்றி தமிழ் மக்களின் மொழி மற்றும் இறைநெறி அடையாளத்தை அழித்து வருகின்றது.
இந்த இக்கட்டான நிலையில் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்கள் நடைபெறவுள்ளன. இத்தேர்தலில் தமிழர் அடியோடு ஆர்வமற்றவர்களாக உள்ளனர். இதனை அண்மையில் நடைபெற்ற குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளனர். இந்நிலையை இன்னுமிரு காரணிகள் மேலும்
மோசமாக்கியுள்ளன. இவற்றுள் ஒன்று அரசில் தம் செல்வாக்கையும் பதவியையுமே வேண்டித் தமிழரது உண்மையான வேட்கைகளை வஞ்சனை செய்கின்ற அரசியல்வாதிகள் எம்மிடையே உள்ளனர் என்பதாகும். இவர்கள் மக்களின் ஆதரவைப் பெறுவதற்கு வன்முறையையும் ஊழல் வழிமுறைகளையும் கையாழுகின்றனர். அடுத்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் ஏற்பட்டுவரும் பிளவுகளையும் சிதைவையும் பெரும் கவலையுடனும் ஏமாற்றத்துடனும் நாம் கண்டுவரும் நிலை. தமிழரது அடிப்படை வேட்கைகளை ஒரே குரலில் எடுத்தியம்புவதற்கான ஒற்றுமையை இது நலிவுபடுத்தி அடக்குமுறையாளரும் இரண்டகர்களும் தம் பணிகளை எளிதாகச் செய்ய வழிசெய்கின்றது.
எமது உடன்பிறப்புகள் அடிப்படை வாழ்க்கை வசதிகள் ஏதுமற்றுத் துன்புற்று ஊழலையும் தமிழரது உண்மையான அடிப்படை உரிமைகள் பற்றிய குழப்பத்தையும்; கலக்கத்தையும் எதிர்கொண்டுள்ள இவ்வேளையில் உலகத் தமிழர் பேரவையின் கீழ் ஒன்றுபட்டுள்ள புலம் பெயர்ந்த தமிழராகிய நாம் இலங்கைத் தீவில் உயிர்வாழ்வதற்கு இன்னமும் அரும்பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும் எமது உடன்பிறப்புகளுக்கு எம் பரிவையும் கூட்டொருமையையும் முதற்கண் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம். அவர்களோடான எமது கூட்டொருமை அக்கறை ஆகியவற்றின் சிறு அடையாளமாக வடகிழக்கில் இயங்குகின்ற நம்பகமிக்க அரசசார்பற்ற நிறுவனங்கள் ஊடாக உள் ஊரில் இடம்பெயர்ந்த சிறப்பாக ஆதரவற்ற சிறுவர் கைம்பெண்கள் போன்றோருக்கு நிதியுதவி வழங்கும் பணியை ஏற்கனவே நாம் தொடங்கியுள்ளோம். மறுசீரமைப்பும் இயல்பு வாழ்க்கை நிலையும் பாதிக்கப்பட்ட அம்மக்களுக்கு வழங்கவேண்டிய பொறுப்பானது பாதிக்கப்பட்டோருக்குக்கான உதவி என்ற பெயரில் ஏராளமான நிதியுதவியைப் பெற்றுவரும் அரசுக்கே பெருமளவில் உரியதென்பதாலேயே சிறுஅடையாளமான உதவியெனக் குறிப்பிட்டுள்ளோம்.
பசி பட்டினியோடு அச்சமுற்றும் அச்சம் ஊட்டப்பட்டும் நாம் உள்ளோம். இன்றைய நிலையில் தமிழரது துயர துன்பங்களுக்கு முடிவு உண்டென்றால் அது எமது உண்மையான விடுதலையிலேயே தங்கியுள்ளது. எனவே இலங்கைத் தீவில் வாழுகின்ற எம் உடன்பிறப்புகளுக்கே எமது உண்மையான விடுதலைக்கான மூல அடிப்படைப் பொறுப்பு உள்ளது. ஆகையால் தம் வாக்குகளை இட்டு நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதிகளைத் தெரிவுசெய்யும் போது தமிழரது விடுதலைக் குறிக்கோளுக்கு இரண்டகம் இழைக்கக்கூடிய பொய்யான அரசியல் தலைவர்களுக்கோ கட்சிகளுக்கோ ஆதரவு வழங்காது சிறீலங்காவிலும் வெளியேயும் வாழும் ஒட்டுமொத்தத் தமிழரது அடிப்படை வேட்கைகளில் பற்றுறுதியுடையோருக்கு ஆதரவு வழங்குமாறு நாம் பரிந்துரைத்து வலியுறுத்துகின்றோம்.
எமக்கு உள்ளார்ந்தமாக உள்ள தன்னாட்சி உரிமைஇ தமிழரது அடிப்படை வேட்கைகள் தமிழரது தேசியம்இ தாயகம் தன்னாட்சியுரிமை ஆகிய கோட்பாடுகளுக்குத் துணிவுடன் நிலைத்தியங்கக்கூடிய அரசியல் தலைவர்களையும் கட்சிகளையும் உலகத் தமிழர் பேரவையானது புலம்பெயர்ந்த தமிழரிடையுள்ள பல்வேறு வளங்களையும் திரட்டி ஆதரித்து அவர்களோடு சேர்ந்து பணியாற்றும்.
உலகத் தமிழர் பேரவை பற்றிய கூடுதல் தகவல்களைக் கீழே தரப்பட்டுள்ள எமது இணையத்தளத்திலிருந்து அறிந்து
கொள்ளுமாறு வேண்டுகின்றேன். www.globaltamilforum.org
உங்கள் உண்மையான
வண. எஸ்.ஜெ. இமானுவேல்
தலைவர் – உலகத் தமிழர் பேரவை


Read more: http://meenakam.com

Pawan Hans Helicopter Crash-Lands in Sea Off Mayabunder Coast; All Passengers Rescued

Mayabunder, 24 February 2026:  A Pawan Hans helicopter with five passengers, including an infant, reportedly crash-landed into the sea near ...